Zaterdag 13 mei Stel ik me open voor anderen

Ponte do Ave

Goed geslapen deze nacht..pas om 7:45 uit bed gekomen. Toilet en rugzak gemaakt en gaan ontbijten. Croque met kaas en ham en café Americano. Het zou normaal zonnig moeten zijn, maar het is volledig bewolkt. Vandaag 19 km net zoveel als ik gisteren heb gedaan. Om 9:15 vertrokken en als laatste de deur dicht gedaan. Een stuk asfalt en een beetje verder de weg af een mooi stukje natuur en mooi zicht over Ponte do Aven waar ik ook over moest. Een paar km verder hetzelfde als gisteren, een splitsing waar men zelf kon beslissen welke weg men kon nemen. De variant die veiliger en 1,650 km langer maar veilig was, of de korte maar gevaarlijke weg. En aangezien ik van plan ben om 100 te worden besloot ik de langere veilige variant te nemen. Op het einde van die variant waar beide wegen terug samen komen stoot ik op Ron...een Nederlander die zijn leven waagde om 1,650 meter minder. De man had het vrij zwaar en ging vrij langzaam en wilde in een eerder dorp al stoppen. In San Pedro de Rates nam ik in een bushokje een rustpauze, en net toen ik besliste op te stappen kwam de Hollander er ook aan...hij ging het toch ook proberen om naar Pedra Furada te geraken..of hij gereserveerd had? Neen...wacht..ik bel wel even, met m'n 150 belminuten ook in het buitenland was dat een kleintje...de man had geluk, hij had het laatste bed. Ok..zie je later Ron. Ondertussen af en toe een stevige regenbui gehad..maar nooit echt lang. De weg werd al landelijker met onverharde wegen, afgewisseld met asfalt en de beruchte kasseiën. Nog een Australiër tegen gekomen en een pittige Engelse...in gezegende leeftijd...goed bij de hare en stappen kon ze ook best.  Beiden sliepen in dezelfde herberg. Aangekomen in het restaurant-herberg eerst een goede frisse icetea gedronken en dan versast naar de kamer met vier bedden. Door de traagheid van Ron kon ik het onderste bed in beslag nemen...sorry Ron. πŸ˜„ gedoucht, gewassen en opgehangen en dan naar het café waar er wifi is zodat ik kon verder werken aan de blog. Dit in gezelschap van een glas alcoholvrij bier.Eten is vanavond om 19 u, nog twee uur op mijn  honger zitten dus. Hopelijk begint morgen het voorspelde mooie weer al kan de temperatuur dan wel stijgen naar 30 graden, alles heeft z'n voor en nadelen. Vandaag met de variant 20,4 km. En ja...het café zat vol met voetbalsupporters...wat een lawaai..en zeker als er een goal werd gemaakt. Plots telefoon, die van ons die niet kon Skype...in België 20 uur, hier 19 uur, alweer rats vergeten. Het gezien de drukte en het lawaai in het café dan maar een praatje gedaan buiten. En dan was het moment daar om de innerlijke mens te versterken, en het was lekker...gebakken aardappelen met een lekker stuk vlees en groeten en als dessert een Portugese specialiteit waarvan ik de naam niet kan uitspreken. Rode wijn, een traktatie van Tony omdat ik hem aan het laatste bed hier had geholpen..hier stelde ik me open voor een ander. In elk geval een best vermoeiende dag gehad...maar ook een mooie dag beëindigd in gezelschap van een Hollander...Ton 78 jaar en best fit voor zijn leeftijd en hij ziet er helemaal niet zo oud uit, een Australiër called Matthew..de Benjamin onder ons...een Engelse called Janet 72 jaar jong en kwiek als een kuiken en altijd open voor een grapje...en natuurlijk de Oude Belg...de dapperste onder allen. Zo...foto.s komen later, nu toilet maken en dan rustig vertrekken voor het volgende traject ook een goede 19 km. .

Zondag 14 mei Vaar op je innerlijke kompas

Zondag...goed geslapen ondanks wat licht gesnurk. De drie anderen laten voorgaan zodat ik daarna de badkamer helemaal voor mezelf heb, een goede warme douche genomen rustig de zak gepakt en om 8:40 vertrokken richting Portela de Tamel. Het weer was beter dan gisteren, het leek alsof mijn rugzak zwaarder was qeworden...eens nakijken of een lolbroek er geen steen had ingestoken..maar neen. Tja, wat erin steekt heb ik zelf meegenomen. Het eerste stuk was langs de baan om dan snel een bos in te duiken..Vandaag was er op dat gebied wat meer afwisseling. In het café waar ik geslapen had kon men pas ontbijten vanaf 10 uur,dus maar een paar km gewandeld en de restanten van mijn worst opgegeten om toch iets in de maag te hebben, alleen mijn koffie miste ik. Na een 9 km bereikte ik Barcelos, een mooi aangenaam stadje waar veel volk rondliep...feestelijkheden en kerkgangers en daartussen een grijze zonderling met een groene zak op de rug en twee stokken in de hand die halt hield op een mooie laan met bomen...de Avenida de Liberdade. Een koffiehuisje was een reden voor deze grijze..al is het eerder zilveren zonderling..om daar een stoel uit te kiezen om in de gezellige drukte te genieten van een café americano..en..en..en, twee pasteis de nata.πŸ˜ƒLekkkkkkkker. Daar gebeld naar Tante Fabienne omdat die vandaag verjaarde en 67 jaar werd...en vervolgens wilde ze me doorschakelen met haar echtgenoot..genaamd Marcel, maar die had ik eerder  op de dag al gehad...was ze nu teleurgesteld of wat, dan wilde ze mij haar dochter opdringen waarop ik zei dat dat niet hoefde want die ging me  toch vragen of ik bij haar eens wat wilde doen...dat was natuurlijk maar een grapje, maar ze had het  verkeerd begrepen denk ik. Nou ja Greetje, hierbij enkele kussen van de man die je zovele jaren geplezierd  heeft. πŸ˜†Mezelf moeten dwingen om dit aangename stadje te verlaten en terug de kasseiwildernis in te dringen, een kwartier later zie ik in de verte iemand met de armen staan zwaaien als gek, even m'n bril afgekuist....o ja....Janet...de 72 jarige snelle meid. Ze zat samen met Ton op een bank icetea te drinken. Dat zou me ook wel bevallen, een frisse icetea. Ondertussen waren de twee anderen terug vertrokken om ze later tegen  te komen bij koeien met enorme horens. Direct speelde in mij de gedachte...zou ik ook zo'n horens dragen?  πŸ€” In elk geval hadden we van hier nog 7 km te doen en het was 12:30, dus moest het wel lukken om tegen 14 uur aan de herberg te zijn...Maar een helling van 3 km lang stak daar een stokje voor, het werd 14:15. Maar kom, dat kwartiertje maakte de zaak niet. Een mooie herberg met alle voorzieningen, eten en drinken te verkrijgen, frisdrank en koffieautomaat, was en drooggelegenheid, zitruimte binnen en buiten. En proper. En dat kostte me 5 euro,  het restaurant 100 meter verder ging open om 19 uur, en zij hadden een pelgrimmenu dat lekker moest zijn voor 7 euro. Proberen maar. Voor de eerste maal zoveel volk gezien op deze camino. Het is een herberg met 44 bedden, of hij vol zit weet ik niet, maar ik denk  het niet..Maar 6 was het grootste aantal dat ik op overnachting gezien had. Maar in elk geval veel minder dan op de camino Frances. En hier zit ik dan na een lekker douche,  te tokkelen op m'n tablet...mijn dagelijkse taak te verrichten. Een beetje lui van de warmte en de inspanning. Voor de foto's zal ik moeten wachten omdat ondertussen de meesten al wel zullen binnengekomen zijn en veel al zitten surfen. Ach,, met geduld komt men overal. En mijn innerlijke kompas liet me vandaag in de steek, gelukkig waren er gele merktekens genoeg om de juiste weg te vinden. 😊Nog snel even Skype met die van ons alvorens naar het restaurant te rennen. Pelgrimmenu  vegetarische soep en frieten met rijst en groenten en een half beest op ons bord..zo'n lap vlees...alcoholvrij bier en koffie. We hebben wel even moeten wachten gezien de drukte...zondag hé. Dan plots paniek, om 21 sluit de deur..ik zei dat hoe dan ook men een deur niet kan sluiten zonder ze van binnen te kunnen openen, maar Ton zag het doembeeld van buiten te moeten slapen voor zich opduiken en was niet meer te houden, kwamen we daarna aan de herberg en zaten er nog veel mensen buiten, paniek voor niets dus. Nu nog enkel eens gaan zien of de was droog is en me dan stilaan voorbereiden op de nachtrust. Morgen 25 km naar Ponte de Lima. Maar dat....is voor morgen. Een goede nachtrust al te gaar....en niet te hard snurken. Bessos de Portugal. πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—

Maandag 15 mei Kies het pad van wijsheid en mededogen

Werkendag  voor de meesten, maar niet voor mij...alhoewel..het zal best een inspannende dag worden vandaag. 25 km naar de volgende herberg in Ponte de Lima. Temperaturen zijn gezakt en zouden volgens de weersvoorspellingen deze week niet boven de 17 gaan, verleden week voorspelde men temperaturen tot 31 graden. Gelukkig gaat dat niet door, 17 graden is een mooie temperatuur om te wandelen, voornaamste is dat er niet teveel regen is. Dat zou voor woensdag zijn..afwachten maar. Vandaag was de wandeling al een pak aangenamer,  meer natuur en dus meer onverharde ondergrond al was er op het laatst nog wel een weg die best onaangenaam was. Geen kasseiën maar stenen in alle maten. Vandaag veel eucalyptusbomen gehad, appelsienen citroenen. Janet was eerst vetrokken want die wilde in Ponte de Lima haar montuur laten bijstellen, ze was gevallen en had daarbij  haar bril wat beschadigd...en haar schouder waar ze nog wat last van had. Ton wist niet goed wat hij ging doen, de helft of de hele trip. Het was in elk geval een zware dag met 26,6 km onder de voeten en vrij warm. Zere voeten, bezweet en een rugzak die je moet meesleuren. Niet echt het comfortabele leven van een gepensioneerd 40 plusser mijn gedacht. Rond 12:30 me op een muurtje gezet om een half uurtje te rusten en te eten, mijn voeten uit de schoenen gehaald om ze wat te laten afkoelen.Ik had niet veel zin op te staan en verder te gaan.....maar ik moest wel. Maar een twee km verder kwam ik het paradijs tegen, een café waar ik me binnen kon zetten in de koelte en me voor 1,10 euro trakteerde op een alcoholvrij bier van 33 cl.....bij de eerste slok werd ik euforisch van de smaak en de koelte die van dit lekkere frisse bier uitging...Ik had er zo twee kunnen uitprinten maar wist mezelf te beheersen omdat ik geen 5 km verder wilde wandelen met een klotsende buik met 66 cl bier in. Op zeker moment....Ponte de Lima....1 km. Ik kreeg plots vleugeltjes. De eerste brug die ik zag was de nieuwe brug, de oude brug waar zich ook de herberg aan bevond was nog een eind verder....langs de Lima was het markt...een  grote markt waar ik doorliep in de hoop een crème glace te kunnen kopen, en inderdaad, na de aankoop van 250 gr kersen en twee witte perziken voor 1,75 euro...kwam ik een ijscremebak tegen waar ik me een lekkere frambozenijs kocht. Wat  is het leven toch heerlijk.. En daar was de brug die ik moest oversteken om de herberg te bereiken, aan het herberg zag ik een hele hoop pelgrims zitten en de rugzakken tegen de muur...De herberg ging pas om 16:00 open en het was nog maar 15:15. Me dan maar naast Janet gezet, een praatje gedaan, samen kersen gegeten wachtende niet op Godot...maar op 16:00 uur. Tien voor ging het deurtje open en konden we eindelijk binnen, inschrijven en vijf euro betalen..stond er nog een bakje waar je een donatie kon doen....zijn ze een haartje betoeterd? Ons buiten in de zon laten wachten en dan nog op een donatie rekenen. Nada..nikske...voila.Als gepensioneerden kregen we een bed waar we niet moesten opklimmen, niks onder noch boven ons. Als gepensioneerden moesten we onze rugzak wel naar het tweede verdieping sleuren. Het rugzakceremonieel...douchen en wassen en ophangen..en dan..Dan was er rust. Op zoek gegaan naar een drankautomaat maar het enige wat men hier kan krijgen was water  uit de kraan. Blij dat ik geen donatie had gegeven.πŸ˜„ Als ze wijs waren geweest en mededogen hadden gehad met die in de zon zittende wachtende pelgrims...hadden ze misschien een donatie gekregen. Ik ga tegen 19/20 uur eten met Janet in het stadje. En van Ton nog niets gehoord. Zo, ik ga nu even wat rusten...Tot later. Ondertussen naar Ton gebeld en bleek hij in de herberg te zijn een  verdieping later.  Afgesproken om tegen 19:15 te gaan eten, maar dan zijn we toch maar eerst naar een supermarkt geweest om de nodige inkopen te doen. En Janet zat ondertussen al te wachten aan het café-restaurant...er waren alleen pelgrimmenus, soep, spaghetti met steak en een ei, en een bier voor 6 euro. Mijn mededogen voor een Hollander nog eens getoond en hem een kamer bezorgd in Rubaeis. Om 9 terug op de kamer, moe en voldaan. Morgen gaat het mooi worden met ook wel een mooie klim....maar he....dat is voor morgen. Slaap lekker en niet tandenknarsen noch scheten laten onder de dekens. 😙

Dinsdag 16 mei Herinner je de lessen van je belangrijkste leraren

Na een nacht vol krakende en piepende matrassen in blauwe plastiek, en toeslaande toiletdeuren die niet enkel hoorbaar maar ook voelbaar waren als ze dicht sloegen...voeg daarbij de snurkers en zij die in hun slaap op hun moeder riepen, dan was het plaatje compleet. Ik kan niet echt zeggen dat ik goed heb geslapen. Je kon er niets te drinken krijgen..gewoon kraantjeswater. Met andere woorden niet echt de aangenaamste herberg. Eerst gaan ontbijten naast de herberg..een reuze croissant met café americano  voor 2 euro. En dan vertrokken voor een mooie dag..veel natuur en ook stevig klimmen. Een rustig en nog koel vertrek met eerste en laatste stop waar wat te drinken was in Codeçal. Dat bereikte ik na 1u50 goed in het zweet omdat het ondertussen al serieus warm was geworden. Toen ik zei dat het weer veranderd was en het de hele week maar 17 graden zou zijn, heb ik natuurlijk onder Sint-Niklaas zitten kijken. Dom hé. Janet die ondertussen al een roepnaam heeft gekregen....Jam...zat daar ook en betaalde voor deze knappe gast vlot een bier zonder alcohol. Dat ging vlot binnen. Dan begon de klim naar Alto de Portela Grande de Labruja.Dat was in die hitte geen lachertje, en dan als ondergrond nog grote stenen. Ik kwam er vele tegen die onderweg een rustpauze namen. Janet (Jam) was er ook want we hadden afgesproken daar op elkaar te wachten. Stond ik vlak naast haar aan de andere mensen te vragen of iemand Janet had gezien...een vrouw van 72 met wat roos in haar haar. En we stonden haast schouder aan schouder. Dom hé. Boven op de Portela was er een fantastisch zicht...een Baskische Spanjaard kwam naar me toe met een bus vers heerlijk fris water uit de bron die aangegeven stond als drinkbaar. Man man man, op die moment was dat het heerlijkste wat me kon overkomen. Ik heb die bus in twee keer half leeg gedronken om al het vochtverlies door het zweten terug op peil te brengen. Ik had wel een drinkzak mee waar ik al lopende van kon drinken, maar ik kreeg er niets meer uit. Boven aangekomen bleek dan dat ik de veiligheid had aangezet. Dom hé. Maar het was er heerlijk toeven en daarom ook daar mijn pauze gehouden. Van daar restte me nog vijf km te gaan. Maar die warmte en zon op het hoofd maakten alles braadwaardig. 2 km voor Rubiaes was er nog een kleine bar waar ik een frisse Radler dronk.ok..het laatste stuk. Nog snel wat kasseiën onder de voeten gestoken..een helling en dan kwam ik op de baan, daar naar rechts en 100 meter verder lag de herberg Constantino, er binnen gekomen informeerde ik naar de kamer van Ton..bleek dat de patron een fout had gedaan want alle kamers waren bezet..Nou ja, als ik haar uitlegde dat de man 78 was en aan het einde van zijn Latijn zou zijn...heeft ze dan gebeld naar de herberg 100 meter verder en die had gelukkig nog een kamer. Dan het nummer van herberg Ninho gezocht want daar zat Janet dan. Men is haar dan gaan halen en ik heb haar nummer gevraagd om af te spreken om ons 3tjes te gaan eten. Het dagelijkse douche en was ritueel is al gedaan...nu ga ik mezelf even wat rust geven, plat op de rug in mijn eigen koele kamer. Rond 18:30 kwam men de mensen halen met een busje om ze naar het enige restaurant in de buurt te brengen. Echt zeer lekker gegeten..soep, pasta met groenten en lamsvlees, een magnum ijs, een bier en koffie voor 14,50 euro. De wc pot zal het weten morgen vroeg  πŸ˜ƒ Na het eten werd elk terug gebracht naar zijn onderkomen, Ton wilde nog wel een biertje drinken in een typisch klein Portugees café maar dat bleek al gesloten. Maar terug dan, ik ga nog opzoeken en reserveren voor ons drie..het zou kunnen dat we tot Tui gaan..net over de grens. Dat zie ik dan wel. Foto's zijn nog steeds voor later, waarschijnlijk in Porriño maar ook ik twee nachten verblijf. Dus beste mensen..slaap lekker en droom van mooie dingen...niet van die dingen die springen. Btw..gezien de vele dommelen vandaag begaan..heb ik niet echt veel naar de leraars geluisterd. πŸ˜—πŸ˜ƒ

Woensdag 17 mei Maak niet dezelfde fout

Dr Baskische Spanjaard en de Engelse Janet (Jam) πŸ˜ƒ

Beter laat dan nooit,  drukke dag geweest. Op tijd opgestaan om probleemloos mijn kakske te doen.En om een glas water te hebben om te drinken. De eerste in de badkamer met 5 kamers is handig. Vertrokken naar Tui in Spanje...eerste halte aan de gemeenteherberg voor pelgrims waar een café restaurantje was en waar ik kon ontbijten.  Het weer was niettegenstaande de voorspelde regen prima, een net weertje met zon en niet te warm. Aan een herberg anderhalf uur verder kwam ik Janet tegen, haar met de tablet nog eens duidelijk gemaakt waar de herberg was en hoe ze het beste via de rivier de herberg kon bereiken. Een koffie en vervolgens een icetea maakten me gelukkig en deden mijn pas versnellen in aanloop naar Valençe, een stad aan de grens tegen Spanje. Onderweg waren er redelijk wat moeilijke wegen met veel losse stenen die het gaan bemoeilijken..maar dat ik een stad naderde was duidelijk merkbaar. Meer verkeer en gebouwen...je kon de stad al voelen als het ware. In Valençe aangekomen was daar een enorme drukte..markt, veel Spaanse wagens zichtbaar, niet echt een uitnodigende stad. Verderop had ik de keuze tussen klimwerk naar de Fortaleza..een oude burcht..maar daar moet je tijd voor hebben zodat ik besloot de benedenweg.. de Avenida de España te nemen die me naar de brug zou brengen naar Spanje. De brug overgestoken met onderweg een prachtig zicht op Tui. Tui..een mooie oude stad met Kathedraal. De weg langs de rivier genomen met een prachtig zicht op de bovenstad. Bij aankomst in de herberg bleek ik de eerste te zijn van ons drie en van de hele herberg. Maar 20 minuten na mij arriveerde Janet. Heerlijke kleinschalige herberg met vriendelijke mensen..Dan na het douchen begonnen aan het fotowerk wat best lukte. Om 17 uur nog geen Ton te bemerken, die had zich vergist in stad en vroeg in Valençe naar de straat van de herberg in Tui. Afgepeigerd kwam hij aan in Tui....en dan moest hij zich daarna nog haasten om te gaan eten. Want we zaten nu direct een uur later. Mooi, dat lukte wel...naar de bovenstad gegaan waar de kathedraal is, echt een mooie oude binnenstad.  Een restaurant gevonden waar iedereen zijn meug had, en waar Ton een vleesschotel bestelde van 300 gram die hij niet opkreeg en waar ik dan ook maar een stukje van gegeten heb en dan kreeg hij het nog niet op. Nou ja, na het eten dan maar rustig naar de herberg terug gewandeld en daar dan aan de blog begonnen die nu als voleindigd mag beschouwd worden voor vandaag, moe, voldaan en tevreden om deze mooie dag neem ik afscheid om naar dromenland te gaan. Dat wens ik jullie allen..mooie heerlijke dromen en een ontspannen nachtrust... Tot morgen. πŸ˜πŸ˜™πŸ˜˜

Donderdag 18 mei Wees dankbaar

Natuurlijk water

Heerlijk geslapen in deze herberg..een oase van rust...Albergue Santo Domingo. 1 van de beste herbergen waar ik al heb verbleven. Natuurlijk kan ik hier niet blijven, op naar de volgende herberg in O Porrino..Alojamientos camino portugues. Een 18 km voor de boeg aangezien ik gisteren een drie km meer heb gedaan. Dus rustig vertrokken om 8:35, het verschil tussen Portugal en Spanje is enorm. Geen kasseiën meer, veel bos met aangenaam te bewandelen wegen. Wat een verademing. In Portugal was het merendeel niet aangenaam wandelen en in tegenstelling tot Spanje weinig echte natuur, onderweg nog gestopt aan een kraampje met stoelen waar het zelfbediening was en daardoor ook donativo. (vrijwillige gift) Een koffie uit de thermostaat en een cake..en dan nog een koffie genomen. Uiteraard zat Jam daar ook...zij zou ook naar de herberg komen waar ik sliep. Het weer was aangenaam met een fris windje en zon..aangenaam wandelweer. Ik zag ondertussen al de 100 km pelgrims voorbij komen, een groep Amerikanen die georganiseerd de laatste 100 km doen met een licht rugzakje en die op een bepaald punt worden opgehaald met een taxi om naar hun hotel te worden gebracht waar ook hun bagage is, om de dag erna terug naar het startpunt te worden gebracht. Uiteraard hangt daar een prijskaartje aan vast. Een 5 km voor O Porrino een pauze genomen om wat te eten, om daarna de laatse 5 km af te haspelen. Eerst de industriezone doorwandeld, dan de buitenwijken en vervolgens het centrum. Toch twee maal moeten vragen naar de Avenida Buenos Aires. Merkwaardig genoeg kenden ze dat niet, maar als ik vroeg naar de Alojamientos camino portugues begon er een belletje te rinkelen. Uiteindelijk goed terecht gekomen. Jam was er merkwaardig genoeg nog niet, dus belde ik haar op om te horen waar ze was en ze bleek verder naar Mos te wandelen omdat ze de herberg hier niet vond. Ik ging haar later dan nog contacteren om haar eventueel nog te zien in Santiago, Ton kennende besloot ik om hem maar te bellen om uit te leggen hoe hij moest gaan om hier te komen...die gepensioneerden moet je ook alles met hand en tand uitleggen.😐 Maar zijn apparaat stond niet aan, dus maar een boodschap ingesproken om hem naar hier te dirigeren. In de herberg aangekomen bleken twee jonge sympathieke meisjes de plak te zwaaien...een donkerharige en blonde Spaanse schoonheid. Direct prees ze met het beste restaurant van O Porrino aan...haar restaurant.πŸ˜ƒNa het inschrijven en betalen bracht ze me naar mijn slaapplaats.ik moest zelfs mijn rugzak niet dragen, dat deed de zwarte schoonheid. Ik voor niets beschaamd liet haar met veel plezier met mijn rugzak rondsleuren....zo ben ik ik dan ook weer....Ik....was haar dan ook zeer dankbaar. Op de moment dat ik dit neerpen  komt hier Ton binnen. Gelukkig en snakkend naar een biertje. Straks maar eten in het beste restaurant van dit stadje...intussen nog even ontspannen. Tot later dan maar. Met Ton naar het centrum getogen en op de markt nog eerst een alcohol vrij bier gaan drinken..ik toch. Dan gaan eten lomo met frietjes na een schoteltje Jamon de serrano, een glas wijn en koffie met een dessert waar ik de naam niet meer van weet. Dan snel snel terug om tijdig te kunnen Skypen met die van ons. Haar gezicht nam na het plaatsen van betonbouw ineens meer plaats in op het scherm..dat arm wicht ocharme.😣 Daarna voor Ton nog eens een onderkomen gezocht en gereserveerd zodat hij morgen op z'n minst een bed heeft. Janet is al weg, en Ton is morgen weg. Maar we komen op dezelfde dag aan in Santiago en hebben afgesproken elkaar daar nog te ontmoeten. Janet ga ik nog contacteren voor ik in Santiago ben. En nu ga ik lekker slapen met het besef dat ik kan blijven liggen wijl de anderen pakken en de weg opgaan.O heerlijke rustdag. Slaap ze lekker met z'n allen en tot morgen. 😎😍

Vrijdag 19 mei Put kracht uit je omstandigheden.

Ik maak een tas koffie voor Ton

Hoe treffend...put kracht uit je omstandigheden. Ik kreeg van mijn lieve buurvrouw Greta een lofzang voor de 21 tara's uit het Boeddhisme..met 21 kaartjes in volgorde..en deze was nr 8. En inderdaad put ik nu kracht uit het feit dat ik vandaag een rustdag heb om kracht uit te putten om morgen terug  de nodige kilometers te doen, rust voor mezelf en vooral voor mijn voeten die het met al die kasseiën, rotsen en kilometers onder de voeten pijnlijk aanvoelen. Ik sliep tot 7:30 toen er leven in de slaapruimte kwam..mijn ogen even opengedaan...terug dicht en die gingen pas om 8:55 terug open. Niks moet vandaag..ik moet mijn rugzak niet inpakken, ik moet niet stappen. Ik doe gewoon....niets! Heeeeeeeeeerlijk. Me rustig gaan douchen, scheren en bieterkes een beurt geven, opgeruimd en gaan ontbijten in El Progresso. Ontbijt met fruitsap en een grote koffie. Merkwaardig genoeg kreeg ik buiten het bestelde ontbijt nog een extra bordje met een kersencake en een normale cake. De kersencake heb ik opgegeten, de andere liet ik liggen wegens genoeg. Bestelde ik na het ontbijt nog een café americano...kreeg ik terug een bordje met twee stukken zoete koek en nu iets anders dan cake. Die geven hier dus bij elke koffie iets waar je bij ons zeker 4 euro voor moet betalen. Maar toen we gisterenavond gingen eten en we eerst nog iets gingen drinken kregen we bij ons bier ook een snack...een croque of iets gebakken met kaas en ham. En dat krijg je bij elk bier. Als je dus tien biertjes besteld heb je ineens zwaar gegeten en gedronken ook natuurlijk. πŸ˜„ Na het ontbijt de winkel wandelstraat doorgelopen, twee kerken binnen geweest en in het terug komen 200 gr kersen en twee nectarines gekocht voor 1,71 euro. Terug naar de herberg om te rusten. Te bloggen, tv te kijken of een film op mijn tablet te bekijken. Voorbereidingen te treffen inzake overnachting gezien het feit dat nu de 100km pelgrims erbij komen ik toch wel verzekerd wil zijn van een slaapplaats. Dus....dat ga ik nu doen. TOT STRAKS...dat is ondertussen gedaan, ik ben zeker van een bed tot en met 25 mei. In de namiddag gaan eten..menu del dia, als voorgerecht roerei met spekjes en champignons, hoofdschotel pasta met vier kazen en twee glazen wijn voor 10 euro. πŸ˜€ Dan terug gekeerd naar de herberg na eerst wat inkopen te doen in de supermarkt. En hier zit ik dan, lui te zijn als de beste, nog luier zijn is plat in bed liggen met je ogen toe. De verdere namiddag en avond zal niet echt blog of vertellenswaardig zijn buiten de skypemomenten met die van ons. Btw, de slaapplaatsen zijn  hier zeer merkwaardig...stapelbedden maar vast tegen de muur met de breedte van een tweepersoonsbed en een draperie om je af te sluiten voor indiscrete blikken en ook nog een lichtje en aansluiting om een smartphone of ander materiaal op te laden. Een soort coupé zeg maar.  Best aangenaam zo'n privehoekje. Om het mezelf gemakkelijk te maken wens ik jullie om 16:51 al een goede nacht toe...je weet wel...lui zijn hé...πŸ˜„πŸ˜…πŸ˜†πŸ˜‰