6 juli Skaun Sundet

Op de boot richting Sundet Gård

Dag 36  etappe 32  Skaun Meninghetshus - Sundet Gård

Zwaar bewolkt en frisjes was het als ik vanmorgen de deur uitging. Direct een steile klim met boven een prachtig panorama. Boven gekomen was er een richtingswijzer die links aangaf en verderop zou ik het bos in moeten. Maar nergens een teken te zien, twee weggetjes naar boven gewandeld die uitkwamen aan een huis en stopten, helemaal terug gelopen naar het startpunt en terug maar niks. Wat was het probleem? Ik weet het niet, ik kwam uiteindelijk terug beneden aan de rijweg. Die dan maar gevolgd en aan een weg naar rechts mijn smartphone boven gehaald en hier kon ik weg. Via een zeer lange klim die niet scheen te eindigen...maar daarna een mooie afdaling naar Buvika waar ik het pad weer kon terug vinden. Dalend naar Buvika hoorde ik iemand roepen, de twee Zwitserse meisjes. Ok, afgesproken om aan de camping in Øya op elkaar te wachten om daar de veerman op te bellen die ons moest overvaren naar Sundet Gård.ondertussen kwamen we nog een vrouw tegen met een jongen die van Langklopp naar Trondheim wandelden. Langklopp ligt achter Oppdal. Dus besloten om samen in de boot te gaan..met zes in een roeiboot over een breed zeer woelig water. Please please ...laat me hier niet verdrinken.😐maar veilig en wel en droog bereikten we de andere oever waar het nog twee minuutjes wandelen was naar Sundet Gård. Een heel aangenaam huis met romantische kamertjes, en wifi...maar buiten, binnen was het te zwak om iets te doen. Om 18 uur is het eten geblazen...dus...afwachten wat we achter de tanden gaan krijgen. Ondertussen ga ik wat douchen en rusten...tot na het eten zou ik zeggen. πŸ˜†

Wat heb ik gegeten? Alweer soep, wel een stevige maaltijdsoep met aardappelen, heel veel bolletjes en vlees. Maar ik zal wel blij zijn dat ik eens iets deftig door mijn keel kreeg.. De soep, spaghetti, kneckebrød enz enz komt me de strot uit. Nog een goede babbel gedaan met de gastvrouw die in traditionele kledij was en de Zwitserse meisjes..en plots verscheen die van ons op het schermpje van de tablet. Algemene hilariteit....uw vrouw is daar, ze komt u controleren. πŸ˜† Ik snel naar de tablet gelopen, maar de verbinding was te traag om te skypen...dus maar de telefoon gepakt om verder te converseren op vlotte manier. De laatste nieuwtjes over Oostende en de lekkere mosselen, de winkelstraat en de viskraampjes....en ja, morgen....is het de laatste dag..33 etappes door het wondermooie Noorwegen....morgen..richting Nidaros. So folks...morgen hotel dus morgen wifi. See you later. En vergeet niet je ogen dicht te doen als je gaat slapen. πŸ˜„πŸ˜„πŸ˜„πŸ˜„

7 juli Sundet Gård - Trondheim (Nidaros)

Mijn dubbel bed in Sundet Gård

Dag 37  etappe 33  Sundet Gård - Nidaros kathedraal

Na een stevig ontbijt en een zon die me toe lacht, vertrokken voor de laatste etappe. Eindbestemming de kathedraal van Nidaros...de oude naam voor Trondheim. En voor de laatste etappe werd ik nog getrakteerd op enkele stevige beklimmingen.de eerste was een kuitenbijter zoals ik ze nog niet heb mogen klimmen..ik heb serieus mogen bijten mijn gedacht. Ach ja, dat kon er nog wel bij op de laatste dag. Hoofdzakelijk bosweg  om na de laatste klim Trondheim in de diepte te zien liggen...bij wijze van spreken binnen handbereik, en toch nog twee uur wandelen weg. Het zicht op de stad was mooi met zicht op de kathedraal als ik wat lager was. Eens  uit het zicht kom je langs allerlei  stillere straten boven aan de brug...en daar staat dan plots de kathedraal voor je neus. Aan twee meisjes die in scharlakenrood gekleed waren gevraagd naar het pelgrimcenter...ok..3 minuten later aangekomen in het Pillegrimcenter...en daar zaten Danielle en Nicole ook nog..de twee Zwitserse meisjes die ook in Sundet Gård sliepen maar die een uur en een kwart voor mij vertrokken waren. Na een tijdje wachten kon ik terecht voor mijn laatste stempel en mijn Olavs brief...missie volbracht. Ondertussen kwam ook Stephan binnen die een dag eerder was aangekomen en in het pelgrimshuis sliep. Babbel  babbel babbel..de beste wensen en dan kon ik met een sticker op de borst gratis de Kathedraal binnen. Mooie grootse kathedraal, helaas geen foto's noch video nemen. Morgen komen Hans en Nan ook aan in Trondheim...hij ging me nog laten weten wanneer ongeveer. En nu...nu zit ik op de hotelkamer Comfort hotel Park de blog verder af te werken. Ik ga trachten een ticket te kopen voor de trein van zaterdag en dan een overval plegen op MC Donald....en als er een Burger King is zal dat het eerste slachtoffer zijn. Tot dan ga ik me nu lekker douchen en fatsoeneren om onder de normale mensen te komen zonder die bult op mijn rug. Eindelijk....foto's plaatsen is voor vanvond...see you later alligators. 😎 Eerste werk naar het station voor een ticket Oslo luchthaven...gemakkelijk te voet te doen. Ticket uit de automaat..44 euro voor een afstand van meer dan 500 km en 7 uur uur van vertrek tot aankomst en er 9 euro bijgevoegd voor een comfortplaats. Ruimere zetel, koffie en thee en kranten...Alsof ik Noors kan lezen, soit, dus voor 53 euro van Trondheim naar Oslo. Best goedkoop...Mag ook al eens na al dat dure gedoe hier.Dan terug gewandeld en wat dacht je...een Burger King binnengesprongen als een jong veulen. De grootste cola, de grootste friet en een dubbele whooper. Mijn maag was daarna wat ongesteld...maar mensen toch...dat was lekker zeg!!! Dan naar het hotel gewaggeld met een overvolle maag, met N.Marcel en 't. Fabienne geskypt..dan die van ons op de Skype...dan Greet die vroeg of ik morgen wat kon oplossen bij haar....heeft ne mens dan nooit rust?? πŸ˜†πŸ˜†πŸ˜† Goed, geprobeerd om foto's te uploaden, maar ik vermoed dat velen nu op internet zitten. Dus morgen vroeg maar verder doen. Zo, 21u16..ik ga de pijp aan Maarten geven...ik wens iedereen een heerlijke nacht toe...en.....tot morgen, ik ben nog niet thuis. πŸ˜†

8 juli Trondheim

Zo fier als ne kleine met mijn Olavs pet. πŸ˜„πŸ˜„πŸ˜„

Dag 38  Rustdag Trondheim

Heerlijk geslapen onder lakens deze keer..Rustig aan gaan douchen en ontbijten...en verder alles rustig aan. Trondheim verkennen en hopelijk Hans nog terug zien. Maar nu...eerst een doucheke pakken. Ondertussen wat gaan verkennen, wat souvenirs gekocht in het toeristisch centrum..een t.shirt en polo om eens wat anders aan te hebben na 37 dagen. Met Hans gebeld en die zou arriveren tussen 13u30 en 14u00. Ik ga mijn begin-compagnon opwachten...een lange Zwitser met soms wat veel praat maar met een koeken hartje..toffe pee. Ondertussen nog wat foto's van Trondheim kunnen plaatsen.Tot later. 😎 Zo,  alle foto's van Trondheim zijn geplaatst. Om 13u30 naar de kathedraal gegaan om Hans op te wachten. Om 13u50 zag ik hem plots lopen. Hartelijke groeten en een paar foto's genomen van hem en dan bracht ik hem naar het Pilegrimscenter. Helaas moest hij nog wachten tot 15u00 eer het kantoor open ging. Ik had gisteren meer geluk dat het al open was omdat er een groep gepasseerd was die naar de Lofoten gingen. Ik ben dan nog gebleven tot 15u in de hoop Nan ook nog te zien, maar die kwam er maar niet door. Afscheid genomen en hij ging me zijn verslag doorzenden zodra hij thuis was. Terug de stad ingetrokken en wat nog niet verkende hoekjes opgezocht. Naar de prijzen gaan zien in een visrestaurant en ik werd plots duizelig.  70 euro voor een gewoon driegangenmenu met drinken...neen, dat had ik er niet voor over. Dat was dan nog niet a la carte. Me dan maar getrakteerd op een pizza met een alcoholvrij biertje,  kostte me 24 euro...1/3 minder. Een menu van 70 euro zou me niet eens smaken. Bij ons uitgebreid gaan eten met twee is van een heel ander kaliber, kost ook genoeg...maar dan heb je ook uitgebreid gegeten en gedronken. Soit...onderweg naar het hotel nog wat drinken en een paar koeken gekocht voor morgen op de trein. De rit van Trondheim naar Hamar waar ik een overstap moet maken van 15 minuten duurt zes uur. Dan nog een uur rijden van Hamar naar Oslo luchthaven. Ik kan morgen vanaf 8 uur ontbijten en de trein vertrekt om 9u45. Van het hotel naar het station is 20 minuten gaan. Tijd genoeg dus. De plaatsen zijn genummerd en in het voertuig aangegeven op het ticket. Ik heb 9 euro meer betaald voor een Comfort Seat. Een ruimere zetel, koffie en thee en een drank en snackautomaat. Maar tot dan rustig aan.....piano piano. Straks krijgen jullie allemaal nog een nacht zoentje.  πŸ˜† oeps...vergeten. 😩

9 juli Treinreis Trondheim - Oslo

Dag 39  Trondheim - Oslo

Vandaag richting Oslo, 7 uur op de trein. Vertrek om 9u45. Hier schijnt de zon alweer. De rugzak staat zogoed als  klaar. Enkel douchen en ontbijten. Nog een wandeling van 20 minuten en dan ga ik plaatsen terug zien waar ik gepasseerd ben de laatste vijf weken. Op tijd aan de trein en stipt om 9u45 vertrok hij. Treinstel 2 zetel 51 gang kant.  Bleek dat het Comfort ticket enkel geldig was vanaf Hamar, en dan was het nog een uurtje rijden. Maw...zemme  me zitte. 9 euro extra voor een Comfort zitje gedurende het laatste uur.. 😈 Er zit een vriendelijke oude dame naast mij die het Engels prima beheert. Heeft lang in Australië gewoond. Die is nu aan 't crocheteren wijl ik verder werk aan de blog. Het zal een lange rit zijn. Ja hoor, ik heb de rit overleefd. Na zes uur ben je blij dat je er even af mag om de overstap te doen. Stipt op tijd vertrokken in Hamar en iets vroeger dan verwacht op de luchthaven aangekomen. Even informeren naar het platform waar bus s55 stopt om afgezet te worden voor de deur van het hotel. Ging allemaal zo vlot als de sch..terij. πŸ˜† Mijn late check-out voor morgen is ook ok. Ik kan tot 14u uitchecken. Bus om 14u06 en een 8 minuten rijden naar de luchthaven is op ruim op tijd. Even opfrissen en ik zie dan wel wat ik doe. Moet wel om 20u terug zijn voor die van ons...πŸ˜„Maar eerst gaan eten, sirloin steak met aardappelpuree en prinsessen en uitjes overgoten met alcoholvrij bier, appelcake met moes en ijscreme en koffie voor 43 euro. En echt twee grote lappen vlees. Dat heeft me echt eens goed gesmaakt, de tweede keer in 39 dagen dat ik echt vlees heb gegeten. πŸ˜† 

Een kleine terugblik

Ik en mijn schattige buurvrouw.

Dit pad...begonnen in het volledig onbekende. Noorwegen...nog nooit geweest. De voorbereidingen...op allerlei vlakken...materieel en financieel. Praktische problemen..een beetje het idee nog in het hoofd van de Camino. De verwachtingen waren dus hoog gespannen. Even nieuw avontuur, ander land, andere mensen, andere cultuur en leefgewoonten. Maar goed, op 1 juni vetrokken vol onzekerheid. Mijn verblijf bij een familie in Oslo...het vertrek...eindelijk. De haast tropische temperaturen en het vele asfalt de eerste dagen. Leuk was net iets anders. Maar hoe dan ook, al snel besefte ik dat het Olavs pad en de Camino maar één ding gemeen hebben, het zijn beiden pelgrims wegen...en daar stopt elk vergelijk. Op de Camino kon je binnen het half uur na vertrek gaan ontbijten en voor 3 euro had je al een reuze chocolade koek en reuzecroissant en een café Americano.Hier moet je alles zelf meesleuren...café, restaurant...vergeet het, zelfs een bakker vinden was een haast onmogelijke opdracht. Alles kopen in de supermarkt. Bakkers en beenhouwerij...zo goed als onbestaanbaar...brood en vlees koopt men hier in de supermarkt die naargelang de grootte van het dorpje/gehucht ook even groot of klein was. De gemeenschappen op het platteland land zijn te klein om als bakker of beenhouwer een winstgevende zaak te openen. En in Noorwegen is er veel platteland...verstoken van alle luxe en comfort dat wij gewend zijn in België. Cinema..restaurant, winkels...neen hoor, in een wat grotere gemeenschap kon je enkel een supermarktje vinden...met beperkte keuze uiteraard. Dan....de tocht op zich inzake inspanningen.. in Noorwegen is niets plat, het was een constant klimmen en dalen soms over padjes die de naam pad niet waardig waren. Stenen en wortels, 1 voet breed . Je vertrekt met het idee...Vandaag maar 19 km, en na die 19 km kom je afgepeigerd aan in de hut. Maw...dit was een zeer zware tocht, al goed dat ik een degelijke conditie heb. De Camino was in vergelijking met dit pad een lange luxewandeling. Dat is wel duidelijk genoeg zeker.Derde aspect...het aantal pelgrims...zeer weinig, en veel dagen alleen gelopen zonder onderweg iemand te zien. Als je dan al iemand ziet is het in de hutten...maar algauw kent iedereen..iedereen. geregeld kom je elkaar wel eens tegen als iemand een rustdag neemt en terug bij komt als ik dan eens een rustdag nam...al waren mijn rustdagen maar beperkt tot 3. Maar met Hans hield ik steeds contact via whatsapp. Zo wist ik steeds waar hij was en vice-versa. De 37e dag na aankomst kom je dan uiteindelijk aan in Trondheim..blij dat je er eindelijk bent. Genieten van wat luxe in het hotel, de drukte van de stad..en het besef dat het over is. Terug naar het normale leven, die van ons, den afwas 's morgens, de stofzuiger die me haast 6 weken heeft moeten missen en waarschijnlijk in rouwmodus verkeert. Om maar te zwijgen van een bepaald deel van de familie Schietekat die me op één of andere manier moeilijk kan missen. Terug naar de lekkere pistolets,  frieten met biefsteak, ons lekkere eten in België. Ach, wat zou ik volgend jaar doen? Kom kom...nog tijd genoeg, eerst geestelijk acclimatiseren na haast 6 weken Noorse natuur en verlatenheid.  Nog een foto nemen van mij en de vriendelijke Noorse dame naast mij...en dat..waren enkele overpeinzingen over dit avontuur. πŸ˜‰

Maar...maar, nog even vermelden dat de Noorse weergoden ..Freyr en NjΕ‘rdr  me zeer gunstig gezind waren. Ik heb geen enkele keer in echte regen gelopen...1 keer een licht zacht dalend licht strelend buitje..niet eens genoeg om mijn regenbroek aan te doen. Toffe goden die twee. πŸ˜†

10 juli 2016 home again...home again.

Laatste zicht op de heuvels rondom Gardermoen

Dag 40  terug naar huis

Oslo...zonnig en 22 graden. Wakker 6u16. Tijd tot 14 uur om uit te checken. Ontbijten, de rugzak helemaal uitmesten en terug inpakken dat niets stuk kan gaan bij de behandeling van de bagage. Wat tv kijken..BBC News....wat surfen op internet. Maw, mijn best doen om mezelf niet te vervelen, en suggesties om een wandelingetje te gaan doen kan ik best missen. πŸ˜† Om 14u06 de bus naar de luchthaven, daar moest ik eerst via een automaat mijn boardingpas verkrijgen om in te kunnen checken. algoed dat ik alle info had opgeschreven. nu naar de veiligheidscontroles, ben ik het poortje al door als ik besef dat mijn jas nog aan de incheckbalie hangt. Maar die poortjes gaan maar in 1 richting open. Kwam er een vrouw..ik gehaast duidelijk gemaakt dat ik graag terug buiten gewild, snel erdoor gewipt piep piep piep...geen probleem, de veiligheidsagent had snel gemerkt wat het probleem was en liet me begaan. Oef zeg. Volgende....had ik een broodje gekocht en een tas koffie, op gaan eten aan een tafeltje...buk ik mezelf om mijn rugzakje te nemen...boenk, volop met mijn hoofd tegen de kant van de tafel, aan de andere kant een mooie meid die verschrikt naar het bloed kijkt dat van mijn voorhoofd druipt. Ik suste haar en maakte haar duidelijk dat het niet zo ernstig was. Het was maar een klein wondje, maar iedereen weet wel dat een hoofd hard kan bloeden;...verder nog iets? Neen, gelukkig verliep de rest allemaal soepel. Veilig opgestegen en geland..op tijd voor de trein en de trein was ook op tijd zodat ik om 19:59 aankwam in Sint-Niklaas waar die van ons mij stond op te wachten. Thuis een lekker glas wijn gedronken of drie...wok en ne creme-glace als dessert en den deze was blij. nog wel wat onwennig...maar dat betert wel. En dan.......kwam er een varkentje met een lange snuit....en 't vertelselke is uit.Wild

Home again