8 juni Finnsbraten - Espa

Etenstijd...een vers broodje met kaas en hesp uit het Shellstation.

Dag 8 etappe 6  Finnsbraten - Espa

Heerlijk geslapen van 22 tot 7:30. Niks gehoord en niemand gezien, alleen ik met mijn dromen. En die ga ik hier niet vertellen, ik ben toch ni gek hei. 😁 Me rustig klaar gemaakt, water in een teiltje moest mijn douche vervangen en een powerbar moest volstaan om vandaag verder te gaan. Plots klopt er iemand op de deur....de vrouw uit het Oost-Blok....neen, ze moest mij niet hebben, maar water. Want water uit het meer kan je niet drinken, maar uit de snelstromende rivier wel, en ik had wat zij graag wilde......water. Ok, drie flessen met water gevuld en de mededeling  dat ze misschien nog een dag zou blijven. Ik vermoedde dat ze eens ik weg was de hut  in zou trekken. Maar goed..haar keuze. Deze dag was mooi. Zonnig maar wel een stevig fris windje. Veel bos en alweer een meer gepasseerd waar nog meer wind stond, zelfs mijn broske begon te bewegen. Maar uiteindelijk kwam ik aan het Mjøsameer aan, een enorm meer met een lengte van 100 km. Dan moest ik nog een 5 km langs een weg naast het meer tussen een snelweg en een spoorweg. Die weg was volledig afgesloten, van voor tot vanachter waren ze er aan het werken, normaal is dat een werf en was de toegang verboden, maar dit was de enige weg om Espa te voet te bereiken, maar niemand heeft me terug gestuurd. Maar gezien de werken, het vele zware materiaal ed, was het niks aangenaam om daar te lopen. Maar hé, aan alles komt een end, ook aan deze rotweg en dan kwam ik uit aan het Shellstation dat maar 200 meter van mijn slaapverblijf is gelegen. Daar eerst nog wat inkopen gedaan en dan naar de hut...de Zwitser die in een andere hut had geslapen dan ik was er al. Die was om 6  uur in de morgen vertrokken om internetbereik te hebben om instructies te kunnen geven aan zijn vrouw in verband met schilderwerken aan zijn huis. En wat stond mij nu te doen? Juist..de blog voor twee dagen bijwerken. Maar nu ga ik eerst eten in het zonnetje op de balkon van de hut. Ik ben net naar het toilet geweest en werd terug gesmeten in mijn kinderjaren, een houten plank met een gat en een deksel. Na de boodschap zagemeel erover en klaar is edgard. Het fotoboek ga ik bijwerken op een plaats waar ik WiFi heb, het uploaden daarvan vraagt meer dataverkeer.en ik wil voldoende data hebben tot de vernieuwing....Maw, zodra er foto's bijkomen wil dat zeggen dat ik WiFi heb. Een bekke zuinig zen op mijn dataverkeer hé πŸ˜† Ik ga het jullie wensen want  die van ons gaat subiet ook haren tetter willen doen peisek. Ik zie jullie morgen in Stange...wees lief voor elkaar. ❀❀❀

9 juni Espa - Herkestad

Slechte been dag...bougieke branden mijn gedacht

Dag 9  Etappe 7 Espa - Herkestad

Deze nacht gedroomd van friet met biefsteak en plots werd ik wakker om 6:35. Het was best fris in de hut die niet echt winddicht was. De wc...ttz...de houten plank met gat en deksel lag 100 meter van de hut, ik had geen zin, maar 't moest eruit. Ik deed het deksel open en mijn goesting naar friet met biefsteak was al over. Prettig wel als je hem te pletter hoort vallen....ploef en  gedaan. πŸ˜… De Zwitser was gebeten van een wandelreis denk ik want om 7 uur vertrok die al. Ik had wel wat meer tijd. Rustig aan komen we er ook wel. Ontbijt? Yoghurt met granen. Het was mooi weer maar zo vroeg in de morgen nog wat frisjes  dus voor de eerste keer mijn jas aan. Mooi stuk langs het Mjøsameer met gegarandeerd mooie zichten. In Tangen een supermarktje binnen gesprongen voor een rendiersaucisse ,  wat broodjes en beleg en een zakje notenmix en twee appels. Wat prutsen om alles in de zak te krijgen en het volgende stuk door het bos richting Stange Kirke. Een kerk uit de 12e eeuw.Mooi gelegen met een prachtig zicht op het meer. Mooi aan 't stappen zonder enig probleem en plots schiet er een hevige pijnsscheut door mijn kuit en kon ik niet meer op dat been staan..zomaar plots en zonder enige reden. Wat gemasseerd en laten rusten maar niet echt geholpen. Probleem was dan dat ik het slechte been wilde ontlasten en daarmee het andere been en voet anders ging belasten en op de duur had ik op mijn hoofd willen lopen. Aan de Stange Kirke gekomen een half uur gerust alvorens de laatse 3,4 km te doen...daar deed ik dan ik iets meer dan een uur over wat best langzaam was. Blij dat ik er was en nu hopen dat het morgen beter is. De vrouw des huizes was niet thuis, maar....de Zwitser was er al. Hij zei dat we moesten wachten op instructies van de vrouw des huize, maar ik zag een douche beneden en kon me niet bedwingen, al was het niet gemakkelijk...een badkamer zonder een glazen wand of douchegordijn en geen verhoging in de vloer. Dus best maar alles van  de vloer doen , en op de vensterbank verzamelde ze dode vliegen. En daarna met een klein wissertje de muur en vloer droogwissen. En als ze thuis kwam bleek de douche voor pelgrims op het eerste verdieping.  Hahahahahaha. Ik bestelde er wel een ontbijt en ze had wel wifi,  maar die moest in gang getrapt worden mijn gedacht. En skypen met 4G schijnt veel data te verbruiken. Morgen  in Hamar in een Telia shop gaan horen voor een Noorse kaart met meer Gigabytes. Friet met biefsteak vanavond? Neen...broodjes met iets in een blikje dat ik niet kon lezen en rendiersaucisse. Had ik eigenlijk gehaald als ontbijt  voor morgen, maar een vers ontbijt met spek en eieren en alles erop en eraan sprak me plots meer aan. Dus, vanavond eet ik mijn ontbijt op.De 4G verbinding is hier ook niet stabiel, ik moet dus wachten tot ik zie dat er een degelijke verbinding is om dan alles weg te saven. Ok, gegeten en nog een praatje gedaan met de gastvrouw, der Hans en het meisje dat ik in het bos na Eidsvoll ook was tegen gekomen en die een paar uur achter ons is aangekomen. Dat kind sleurt een rugzak mee van 20 kg....zo jong...en zo onervaren....😁😁😁 Maar ze is lief en vriendelijk, en dan mag ze van mij zelfs een rugzak van 30 rondsleuren.   Na het betalen een stempel gevraagd, maar die had ze niet. Maar op een geniale manier heeft ze met de hand zelf iets in het boekje getekend wat esthetisch best verantwoord is en best mooi. Origineel in elk geval. Zo rustig aan eens voorbereiden om te gaan slapen, de préslaap zeg maar. Als het been morgen niet beter zou zijn brengt de gastvrouw me naar Hamar waar ik dan naar de dokter ga. Het is zinloos om zo door te gaan dat ik op de duur helemaal niet meer vooruit geraak. Maar cross my fingers in de hoop dat ik morgen vroeg terug normaal kan stappen. Ocharme ikke toch. πŸ˜†πŸ˜†Slaap lekker en lig niet wakker anders kan je niet lekker slapen... Confucius.  Hahahahahaha. ..flauw hé. πŸ˜‹

10 juni Herkestad - Hamar

Loense vrijdagavondblik.

Dag 10  etappe 8   Herkestad - Hamar 

Vandaag was eigenlijk geen etappe. De gastvrouw van Herkestad bracht me met de wagen naar Hamar om mijn been te sparen. Dus vandaag een dag volledige rust. In de hoop dat de kuit terug in orde is. En ik heb er wel een goed oog in. Er zijn ondertussen wel veranderingen in verblijfplaatsen. Van hier gaat het naar de hut Konfirmantsalen in  Veldre, dan naar huis Ringli in Moelv en dan terug de oorspronkelijke overnachting. Sommigen zijn bezet wegens een middeleeuws festival in Hamar. De pelgrim herberg in Hamar is een mooi moderne herberg, mijn entree was in elk geval indrukwekkend, er stond een jong meisje aan een tafel bezig met papieren en stond gebukt en man man....wat een zicht. Er was ook nog een andere vrouw..maar we konden er allemaal eens goed mee lachen. Zulk een maagdelijke billen heb ik in lang niet meer gezien. 😁 De gastvrouw van Herkestad was er bekend ging mee binnen en legde mijn probleem met de kuit uit en ik werd direct getrakteerd op een koffie en zet je. Ondertussen is Hans de stad in en doet hij ook boodschappen voor mij, yoghurt..brood en worst. Vanaf hier begint het iets drukker te worden, maar...nog altijd kalm. Er kwam een meisje voorbij die 20 km van hier woont en  met het paard naar Trondheim vertrekt, en een Noorse man en vrouw.. De vrouw zelf is van Oslo. Maar nog altijd ver weg van de aantallen op de Camino.  Ondertussen ook  het tel.nr van Hans genoteerd en vice-versa ingeval 1 van ons 2 in problemen zou komen. Het blijft nog steeds een eenzaam pad. Dat is ook wat ik dacht gisteren toen ik ineens geconfronteerd werd met de pijn in mijn kuit. Stel je voor dat je in het midden van  het bos bent ver weg van alles en iedereen en er gebeurt iets...natuurlijk is er ook 112...maar dat is ook echt als je in zware problemen zit. Maar als we maar enkele km van elkaar zitten kunnen we elkaar nog helpen. Je weet maar nooit. Zo, wat heb ik gegeten..sorry, wat hebben wij gegeten. De Noorse vrouw heeft bij een pizzeria in de buurt twee grote pizza's besteld en hier laten afleveren. Zo eens wat anders een pizza. Dan kwam ondertussen nog een  Oostenrijker binnen een twintiger die de rest van de pizza naar binnen heeft gewerkt. We zijn hier nu dus met vijf. Een Belg....ikke dus, een Zwitser Hans, een Oost- Duitse uit Jena Mandy , de Oostenrijker heet Ragmond..een  oud Duitse naam en de Noorse vrouw heet Nan Kristensen. En dat is het.Nog een nacht slapen en dan hoop ik dat mijn kuit normaal doet zodat ik terug kan verder gaan. Anders heb ik problemen, moet ik alle reservatie die ik al gedaan heb annuleren. En dat gaat wel wat problematisch zijn. Alles kan, maar liever niet. De volgende rustpauze zou dan in Lillehammer zijn. We zien wel, day by day...poco a poco. Voor de voetballiefhebbers...niet teveel omhoog springen, voor de vrouwen van de voetballiefhebbers mijn oprecht medeleven. Voor de rest...oogjes dicht en snaveltjes toe en tot morgen dan maar. πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—

11 juni Hamar - Veldre

Een bekke vermoeid.

Dag 11  Etappe 9   Hamar - Veldre

Om 6:30 opgestaan, gaan douchen en ingepakt. Om 7:25 buiten gestapt met de mededeling dat ik ging proberen of het lukte, indien niet zou ik terug komen. De eerste kilometers had ik mijn twijfels, zou ik doorgaan of terug gaan. Het ging niet  echt zoals  het moest. Maar na een tijd begon het beter te gaan..dus besloot ik door te gaan. Mandy is ook  vertrokken, maar Hans bleef nog een dag in Hamar. Aan de kerk van Furnes  haalde ze mij in,  ik had me aan de kerk op een bank gezet toen een man met kwam vragen of ik pelgrim was en zo ja of ik een stempel wilde. Ok, dat is goed. Maar hij moest eerst nog iets dringends doen en dan zou hij terug komen. Ondertussen was Mandy ook aangekomen met de vraag of men hier een stempel kon krijgen wat ik bevestigde. Na een tijdje kwam de man terug en nam ons mee naar de kerk  om de stempel te zetten, meneer pastoor zat  ook binnen...een blonde Noorse vriendelijke man ergens in de dertig, er bleek tegen twaalf uur een huwelijk te zijn, ik mocht gerust blijven zei hij...waarop ik repliceerde dat ik al gehuwd was waarop hij in schaterlachen uitbarste. Ik blij dat ik vandaag iemand had doen  schaterlachen...een goed werk. Ok, rugzak terug aan wat met de waterzak en andere attributen die aan de rugzak hangen een bepaalde handigheid en  technische vernuft eiste...maar hé...πŸ˜† Op naar Brumumddal. .de weg van Hamar tot Brummunddal  was  best aangenaam, veel natuur en mooie zichten.Een vier km voor Brumumddal  werd het saaier, asfalt een weg die we onderlangs passeerden om na een lange weg door de buitenwijken uiteindelijk in het centrum terecht te komen. Wat festiviteiten..Noren die Elvis speelden, een drukte van belang in de straten, en op het pleintje waar ik me een half uurtje neer zette.  Een pleintje met speeltuin en constant kinderen die in de fontein wilden plonsen. Van hier nog een 6 km naar Veldre een klein gehuchtje met een kerkje,  een paar huizen en het pelgrimshuis.  Dat was  voor het grootste gedeelte altijd maar klimmen met een pittig zonnetje als gezelschap. Op zeker moment kwam ik aan een groot huis met een formidabel zicht op het Mjøsameer en omstreken. Een fantastisch zicht. En dan in stijgende lijn naar het huis kort voor het kerkje van Veldre.  Een ruim huis met drie douches, een grote slaapzaal met drie bedden 14 matrassen waarschijnlijk bedoeld voor groepen. De douche was heerlijk, goede straal en lekker warm. Ondertussen was Mandy ook aangekomen die haar rugzak  nog zwaarder had gemaakt door inkopen te doen in Brumumddal.  Efkes op het bed gaan liggen want ik was wel moe, maar op tijd eruit want die van ons ging  bellen tegen 18:00 uur...Alles goed op het thuisfront. Ja hoor, alles in orde. Ze ging vanavond  naar de schouwburg naar het optreden van het mannenkoor 'Gaudeamus'. Prachtig koor met een zeer gemengd repertoire. Helaas kan den deze er niet bij zijn...ik zal zelf maar wat zingen onder de douche zolang Mandy geen emmer koud water over me heen kiepert. 😟 Een stamppot gegeten die je hier kon kopen in een blik, enkel 35 nok in het potje doen. Zag eruit  als metselbrij,  maar was best lekker. Ik denk dat ik vlug zal slapen..met ons  getweetjes  in een groot huis zonder tv of jaccuzi en andere geneugten des levens.Nog een koffie tje maken en wat muziek luisteren en de dag zal alweer voorbij zijn. Niks...morgen een andere dag.Nog een prettig weekeinde niet te zat en niet te zot en.....tot morgen. 😚

12 juni Veldre - Moelv

Lachen geblazen.

Dag 12 etappe 10  Veldre - Moelv (Ringle hut)

Ik had het grootste gedeelte al gedaan als plots de verbinding uitviel en alles weg was. Terug beginnendus.Prima nacht gehad al werd ik een keer wakker van een licht dat ik dacht dat Mandy het licht had aangestoken, bleek het een noodlicht te zijn om de uitgang aan te geven, bizar in een slaapruimte. Ontbeten en om 8 uur de deur achter me dicht getrokken. Mandy was 10 minuten eerder vertrokken..eerste deel van de etappe ging naar Ringsaker kirke. Het was een mooi stuk door de natuur met nog steeds het meer in de omgeving. Op zeker moment had ik een teken gemist en kwam ik uit op een weg zonder enige signalisatie. Gids en here maps erbij genomen en snel wist ik waar ik was..één km naar beneden om het Olavspad  terug te vervoegen, in zijn totaal een twee km meer afgelegd. Dat zijn van die dingen die af en toe wel eens gebeuren. Tegen 10:45 de Ringsaker kirke bereikt waar het gezien het zondag was aardig wat volk rondliep.Ik was net een foto aan het trekken als er enkele mensen binnen kwamen en een vrouw me vroeg of ze een foto van mij moest maken..ok, ze dirigeerde me naar links...nog wat naar links..mooi zo. Dan vroeg ze me of ik de kerk van binnen wilde zien..geen bezwaar met het volk dat al binnen zat? Neen hoor, en ze sleurde me mee naar helemaal van voor in de kerk. Om het retabel dat van Antwerpen kwam en het doopvont van zovele eeuwen oud te laten zien.ondertussen stond ik volledig vooraan gepakt en gezakt met mijn stokken als het ware op een podium...enkel het applaus mankeerde. Ok, thank you very much en deze terug naar buiten. Ik had al genoeg in de belangstelling gestaan. Kwam ik buiten, stonden daar enkele koppels met baby's die zouden gedoopt worden, de vrouwen in traditionele kledij. Algauw geprofiteerd van de zaak en gevraagd of ik een foto mocht nemen en ja hoor. Me dan op een bankje gezet om mijn dagelijkse  portie noten en rozijnen te verorberen en dan eens gaan zien naar de Pilegrimsstugua..de hut waar ik eerst zou verblijven.Prachtig gelegen met zicht op......het meer. En wie zat daar? Mandy die daar haar pauze aan het houden was..ze wist me ineens te vertellen dat ze vanavond waarschijnlijk in haar tentje zou slapen, wat maakt dat de hut waarschijnlijk voor mij alleen zou zijn. Mooi, de rugzak weer op een paar mooie kilometers langs de oever van het meer, dan twee km langs de baan, en dan omhoog naar de Ringlehut. Een mooie aangename typisch Noorse hut..leefruimte, keuken en badkamer onderaan en slaapkamer erboven en dat moest langs buiten via een buitentrap. Om 20 uur Skype. .die van ons om uitgebreid te vertellen over het mannenkoor Gaudeamus enz enz enz. De gastvrouw een stevig mens bracht me het ontbijt om in de ijskast te plaatsen en was nog even nieuwsgierig van wat, hoe, waar en wanneer en nam afscheid met een stevige kus..blij dat ze nog eens een knappe man kon kussen.πŸ˜† Ik zal alweer lekker slapen..ik voel het aan mijne groten teen. Nu moet ik enkel nog de foto's plaatsen en dan zit mijn werk erop. Zij die morgen moeten gaan werken...het amusement...zij die het niet moete doen....werken, verveel jullie niet.  

13 juni Moelv - Brøttum ( Johannesgården)

Gekke bekken trekken altijd plezant...behalve voor kinderen..niet laten zien kort voor het slapen gaan dus.

Dag 13  etappe 11 Moelv - Brøttum

Rustig aan want vandaag zijn het er maar 17. Dit was een mooie blokhut, gezellig en ruim en helemaal voor mijn alleen. Enkel de wifi was wat zwak.voor een goed bereik moest ik op het balkon gaan zitten. Mijn ontbijt stond al in de ijskast en dan maar op z'n weekends me klaar gemaakt zodat ik om 9:06 buiten stapte.  Dat ontbijt had ik wel nodig want het volgende uur stond enkel klimmen op het menu. Dit pad is lichamelijk veeleisender, veel klimmen, je eigen eten meesleuren, de eenzaamheid. Gisteren alleen in een hut, vandaag alleen in een hut...maar morgen zal ik terug volk zien in Lillehammer Stasjonenhostel/hotel. Daar heb ik twee overnachtingen om eens een keer goed uit te rusten. De kuit protesteert nog steeds, maar dan gewoonlijk na een rustpauze als ik terug begin te stappen, ze zal hoe dan ook mee moeten gaan naar daar waar ik heenga. Vandaag ook vrij veel asfalt, wat minder aangenaam is. Er zijn drie dagen zonder enig asfalt, op de Dovrefjell hoogvlakte. Eens gaan kijken hoe het weer daar is, temperaturen van 4 tot 8 graden en zwaarbewolkt. Maar dat begint pas binnen 11 dagen, hopelijk veranderd er wat...want.....Alles ziet er anders uit als de zon schijnt. Soit, ik en mijn rugzak doen stap na stap verder om Johannesgården te bereiken. Na veel klimwerk de afdaling naar Brøttum waar een klein supermarktje is..appelen, rozijnen en een frisdrank met citroen. Nog een stuk asfalt om dan het bos in te duiken..op zeker moment werd ik aangevallen door een zwerm bloedbeluste muggen die het Belgisch bloed van mij wel zagen zitten, vooruitziende als ik ben had ik de Deetspray binnen handbereik gehouden. Ps sssssssttttttt. ..en ik stonk naar de Deet,  bijna zo erg als een scheet. Rijmen en dichten zonder uw gat op te lichten. Ok, ik ben hier alleen, en dus de plezantste van allemaal. πŸ˜ƒ Na een half uur door dit moustiquebos gewandeld te hebben moest ik naar rechts voor Johannesgården. ..nog maar 800 meters. Maar wat een meters, 800 meters steil omhoog over een weggetje bezaaid met stronken en stenen. Na wat gemompel en stil gevloek kwam ik uiteindelijk aan mijn rustplaats. Vrij groot gebouw met zes kamers enkele met 1 bed, en enkele met....jawel juist...2 bedden. Prima douche,  net kamertje en er was ook een salon aan om te salonnen. 😊 In de keuken was proviand aanwezig en in de diepvries brood, zalm en worst. Je kon dus zelf een ontbijt samen stellen want in de koelkast was ook kaas, salami, confituur ed mits een kleine bijdrage. Volgens de gastvrouw zouden er nog mensen komen, maar ondertussen is het al 18:15. En nog niemand gezien..afgehaakt in een eerdere hut misschien?  Nou ja, ik zal dan maar stillekes  mijn eten gaan klaar maken..wat? Zie ik wel tussen de proviand.

14 juni Brøttum - Lillehammer

Ik gelukkig met het vooruitzicht van morgen nog een hele dag rust

Dag 14  etappe 12   Brøttum - Lillehammer

De stilte in mijn kamer, het huis, de omgeving deed me beseffen hoe alleen ik hier ben. Rustig ontwaakt want vandaag is het maar 15 km naar Lillehammer. Ontbijt uit de diepvries en de ijskast.In de diepvries was brood en je moest het aantal sneden afhalen die je wilde hebben en die kon je beleggen met kaas, salami of confituur. Per belegde snede was het 5 kroon of een halve euro en de koffie was gratis. Voor anderhalve euro had ik ontbeten. Toch maar niet te laat vertrekken want ik wilde in Lillehammer het openluchtmuseum gaan bezoeken, en aangezien de weersverwachtingen voor morgen en overmorgen niet zo schitterend zijn wilde ik vandaag gaan. Gisteren was het buitenstappen  en direct een uur klimmen, vandaag was het 45 minuten aangenaam dalen. En dan ging ik op en neer.Het weer is mooi, zonnig en totaal niet fris in de morgen. Maw, aangenaam stappen. Om 8:24 vertrok ik uit Johannesgården om te arriveren om 11:43 in het Skystasjonenhotel in Lillehammer...maar niet zonder eerst de kerk van Lillehammer binnen te stappen waar iemand opgebaard stond en er dus een begrafenisplechtigheid zou plaats vinden. In de éne kerk een doopsel..en de volgende een begrafenis. Snel mijn stempelboekje boven gehaald en de stempel geplaatst. Inchecken ging super vlot...kamer 22 derde verdieping met een kamer met zicht op het spoor en de treinen. Want het hotel/hostel ligt vlak naast het station...maar de kamer is wel degelijk geïsoleerd. Snel gedoucht en gewassen en hop naar het openluchtmuseum Maihaugen...een soort Bokrijk op z'n Noors. Het was op wandelafstand maar met een rolstoel een onmogelijke opgave, dat ging wreed stijl naar boven, gelukkig heb ik stevige kuiten al laat 1 ervan me wel eens in de steek...ondertussen trouwens al veel veel beter. Inkom...retired or adult vroeg ze. Waarheidsgetrouw zei ik....retired and adult. Ik moest haar duidelijk maken dat  het een grapje was en dan schoof  ze me al lachend door naar een ander meisje dat beter Engels sprak en verstond. Kaartje van het park en notities welke de meest belangrijke bezienswaardigheden waren. Best een mooi openluchtmuseum met echte oude Noorse gebouwen en meer recentere in een zgz stadje met winkels, een postmuseum en trein. De moeite waard als je in Lillehammer passeert. Ik kwam er trouwens ook Mandy tegen die morgen terug zou vertrekken. Rustig terug gewandeld en een drukte dat het was, iedereen naar huis na het werk dus veel verkeer in Lillehammer. De Noren zijn wel vriendelijke en rustige mensen, aan een zebrapad zullen ze gemoedelijk stoppen..als ik op de weg liep en er kwam van de andere kant een wagen stopten ze gewoon om niet te dicht tegen me te rijden..wat ik beantwoordde met een vriendelijk gebaar wat op zijn beurt door hen beantwoord werd. Toffe mensen die Noren. Soit, terug in het station een appelsap gekocht en mijn derde creme-glace  in 14 dagen. Geen koekskes, geen bolletjes of zoete gerechten en zeker geen alcohol. Ik ga nog een gezonde kerel worden mijn gedacht. Ik ga nu eten in het stations restaurant en krijg als pelgrim 15% korting. Ik denk dat ik voor de elandstew ga...ik laat wel weten of het lekker was....Ja, inderdaad best lekker..een stoofpotje van eland met aardappelen in de pelgrims,  een salade en cranberry. Nu een rustige avond en nacht...en morgen wat kleine boodschappen en wat rond kuieren in Lillehammer.  Ik ga nu maar stoppen voor die van ons Skypt terwijl ik nog niet weg gesaved heb. Een lekkere nachtrust en een paar pillekes tegen de koppijn na het verlies van de rode duivels....dat wens ik jullie...morgen..week 3 😘😘😘😘😘