22 juni Otta - Vollheim

De boskoe. πŸ˜ƒ

Dag 22  etappe 19  Otta - Vollheim ( Camping Vollheim)

 Vandaag 25 km waarvan 13 vlak...plat.zo stil mogelijk geweest en om 7:30 ging den deze door.Nog even langs de supermarkt geweest en om 8 uur ging het richting Sel 13 km verder. Snelle maar weinig boeiende kilometers uitgezonderd enkele mooie uitzichten op de bergen rondom. In Sel een half uur rust genomen om dan aan een wat vermoeiender stuk te beginnen. Zeer geaccidenteerd  terrein,  een klimmend pad...nou ja pad...een opeenstapeling van stenen op en neer...om uiteindelijk aan treinrails te komen die ik over moet. Eerst over een hek moeten klauteren, rugzak  eerst en dan ik....Aan de overzijde juist hetzelfde. Signalisatie was al een tijdje weg, maar ik moest enkel de helling volgen in noordelijke richting en stijgen om aan Høgste te komen....uitgesproken als Heugste of het hoogste punt, zo heet ook de boerderij helemaal boven.Eens op het Høgste was het zwaarste werk voorbij, wat licht stijgen en dalen om dan de laatste afdaling in te zetten naar de E6. .die oversteken en de camping is in zicht. Wat heb ik vandaag gezien aan dieren...eerst twee elanden, helaas te ver weg om op foto vast te leggen. Een vlucht trekvogels van groot formaat, schapen, witte en zwarte, en een boskoe...tja...wat is een boskoe zal je vragen! Gewoon een koe die in het bos liep natuurlijk. Enfin, den deze blij dat hij op de camping was. 250 kroon voor een hut met zes bedden wat mij voor een dilemma stelde...in welk van de zes ga ik slapen? 😯 Twee pepsi  maximum taste and no sugar...en...ne creme-glace. Ik zit hier nu op mijn terras aan den blog bezig...en heb al geprobeerd om foto's te uploaden. Maar dat lukt niet hier, zoals ik al zei..de wifiverbindingen zijn hier in deze streek niet van de beste. Ik ga maar aan mijn eten beginnen, soep uit een pakske, en twee broodjes met paté en worst. Het probleem hier is dat je haast geen vers eten kan kopen.stel dat ik in de supermarkt in Otta vlees had gekocht en er 8 uur mee onderweg ben....dat is niet echt veilig mijn gedacht. Maar ja....als ik terug ben zal ne goeie friet met een biefsteak of ne confit  de canard  er best ingaan...ge weet wel, die confit van verleden jaar. 😁 En...ze hebben hier ook nen tv, zo'n grote kast waar  ge een boskoe dood mee kunt smijten. 

23 juni Vollheim - Budsjord

Mooi, mooier, mooist.

Dag 23  etappe 20  Vollheim - Budsjord

Goed geslapen,  rustig klaar gemaakt en om 8:30 vertrokken naar Budsjord. Een erfgoedboerderij uit de vijftiende eeuw en eigendom van de kerk tot de zeventiende eeuw. Vanaf 1990 is de boerderij een accomodatie voor toeristen en pelgrims. De boerderij is beschermd erfgoed en de huidige uitbaters restaureren enkel met oude technieken. Maar kom, zo ver zijn we nog niet. Een 18 km is 7 km minder dan gisteren. De weg ernaar toe was met klimmen en dalen, maar niets extreem.  In één trek naar Dovre waar ik in de supermarkt het belangrijkste in kocht om Dovrefjell  te kunnen passeren. Een uitgebreide rust en dan de laatse 4 km naar Budsjord waar ik aankwam om 13:50. Ik werd vriendelijk ontvangen en kreeg direct mijn slaapplaats toegewezen in een apart staande hut en de toiletten en douches waren ook in een apart gebouwtje met grasdak. Wel een goede moderne douche. Eten vanavond in de eetruimte in het centrale gebouw om 18:00. Na de vele dagen met onstabiele wifi eindelijk eens een goede stevige wifi. Daarvan gebruik gemaakt om mijn foto's eindelijk eens op te laden. Lekker gegeten, een lekkere maaltijdsoep met brood. Voor de komende dagen weet ik niet of ik bereik ga hebben, dat zal de toekomst uitwijzen. Maw, als je niets ziet gebeuren met de blog...heb ik geen bereik en ben ik dus niet aangevallen door een muskusos of ander zwaar gedierte. Ik ga deze voor mij wel ontspannende dag afsluiten met een goedenavond in de euforie van de winst van de rode duivels die de bloeddruk van velen heeft doen stijgen. Dus...als het lukt....slaap lekker. 😘😘😘😘😘

Een woordje over Dovrefjell

De hoogvlakte van Dovrefjell is van oudsher een te nemen hindernis naar het noorden.De natuur is ruig, de streek is zeer dun bevolkt en sneeuwval, smeltwater en lawines zorgden voor veel reisongemak. Het weer kan er plotseling opslaan. In vroegere tijden stond het gebied symbool voor chaos en duistere krachten. In de bergen huilden trollen, geesten en feeën. In Kristin Lavransdatter is ook een passage te vinden waar de angst voor de wilde natuur wordt beschreven.

Tegenwoordig is Dovrefjell vooral een prachtig ongerept berggebied met bijzondere fauna en flora. Het Dovrefjell Nasjonal park is opgericht in 1974 om het landschap van ongewone planten en dieren te beschermen.Sinds 2002 is het park behoorlijk uitgebreid en het het Dovre-fjell-Sunndalsfjella Nasjonalpark. Er zijn maar liefst 420 plantensoorten te vinden en daarmee heeft dit gebied de meest uitgebreide bergflora van Noord-Europa.Voor de moderne pelgrim is Dovrefjell eerder een betoverend hoogtepunt dan een moeilijke passage op de reis naar het noorden, maar bij slecht weer (sneeuw, mist of onweer) is het onbeschutte gebied nog steeds niet zonder gevaar.

24 juni Budsjord - Fokstugu

Zonsondergang...bijna...midzomernachtzon.

Dag 24  etappe 21  Budsjord - Fokstugu hytte

12 km vandaag, klimmen om op Dovrefjell te geraken en dalen om aan Fokstugu te geraken. De klim was best inspannend en zweterig, tot ik boven kwam.de temperatuur was al stevig gedaald en er stond een scherpe wind. Dus maar gauw de jas aangetrokken. Onderweg kwam ik een groep Duitsers tegen die met twee minibusjes reden en sommige trajecten wandelden. De leider van de groep had niet beter gevonden dan op het hoogste punt waar de meeste wind stond...een break te houden. Ik zag verschillende vrouwen die zaten te rillen van de kou. Nou ja, den deze zou wel afdalen om een pauze te houden. De schoonheid van Dovrefjell zit hem in de wijdsheid en de woestheid van het gebied. Een moment werd ik overvallen door een gevoel van eenzaamheid alsof ik alleen op de wereld was...al goed dat ik die groep Duitsers was tegen gekomen zodat ik wist dat het zo niet was..πŸ˜„ Het gedeelte naar beneden ging hier en daar over sneeuwvelden en op het eerste sneeuwveld wist ik uit te schuiven en op mijn twee kaken door de koude sneeuw. Kinderen gebruiken daarvoor een slede...gehard als ik ben gebruikte ik mijn hammetjes.πŸ˜† Na een uurtje kreeg ik eindelijk Fokstugu in het zicht. Een verzameling gebouwen met ernaast een hoge zendmast. Of ik gereserveerd had? Neen....ik zag mezelf al op de grond liggen in mijn slaapzak maar gelukkig was er nog een kamer met drie bedden vrij...1 bed daarvan mocht ik gebruiken. Een vrij modern gebouw van binnen met mooie douche en uitgebreide keuken en wasmachine. Na de douche alles wat kon gewassen worden dus maar in de wasmachine gestoken en aan het vuur gezeten houtkachel met gezellige warmte...want fris is het hier wel. Ik kon ook wat dingen aankopen in het huis zoals spaghetti, boter en kaas. Ondertussen zijn ook de twee Noorse vrouwen aangekomen..Nan en Britt. Britt had problemen met de heup en zal waarschijnlijk stoppen en de bus nemen. Er is wifi, maar aan het hoofdgebouw en buiten op een bank...en geloof me..met deze temperatuur is er geen haar op mijn hoofd dat daar aan denkt. Om 20:30 is er een kleine dienst in het kleine gebouwtje naast de kapel. Waarschijnlijk in het Noors. Maar ik  ga eerst mijn spaghetti opeten...Na de soep. See you later alligators. Jawadde, eerst soep en dan een volledig blik spaghetti met bolletjes en worstjes opgegeten. Het toilet zal niet blij zijn als het mij morgenvroeg ziet aankomen. ..ik voel het nu al zakken. Mijn vliegticket voor zondag 10 juli is ook al geboekt via de medewerking van die van ons. 16:20 omhoog...18:15 terug in het land van stakers van allerlei pluimage. Het huis hier..Fokstugu ligt net onder de duizend meter hoog. Koud en bewolkt en een wijds zicht.  De E6  die van het zuiden naar het noorden gaat loopt hier ook voorbij. Maar daar hebben we geen last van. Een geluk met een ongeluk, met niet te reserveren heb ik de enige vrije kamer...helemaal voor mij alleen. Hans had ook gebeld met WhatsApp...Die loopt voor het moment twee dagen achter mij.... maar we houden wel contact met WhatsApp.  Enfin. ..blij dat ik hier 4G verbinding heb zodat ik niet achter geraak met de  blog.  Ik wens jullie allen een heerlijke slaapvolle, droomvolle en snurkvrije nacht toe. Denk aan mij, dat maakt mij...toedelei. πŸ˜— 

25 juni Fokstugu - Hageseter

De afscheidsfoto met Nan

Dag 25  etappe 22   Fokstugu - Hageseter Turysthytte

Vandaag waren de drie Duitsers in de andere kamer al weg om zes uur. Opa Ernst van 81, dochter Dorothee en schoonzoon Georg.  Vorig jaar hadden ze Oslo - Lillehammer gedaan, en dit jaar tot Trondheim. Maar 1 probleem, ze hadden veel te weinig tijd om alle trajecten te doen en op tijd in Trondheim te geraken. Op 2 juli moesten ze hun vlucht naar Frankfurt hebben. Gevolg...Vandaag gingen ze naar Hageseter wandelen en daar de bus nemen naar Kongsvoll. Zeer moeilijke en complexe manier om het pad te doen. Moet zeer stresserend zijn. Nu ja...ieder doet zijn ding zoals hij het wil. Ze hebben met z'n drietjes wel hun best gedaan om alles zo stil mogelijk te doen. Om 6:30 ging mijn wekker af want ik wilde tussen 7:30 en 8:00 vertrekken. Hier moest ik afscheid nemen van Nan en Britt. Nan was al vanaf Hamar een regelmatige compagnon...maar vandaag ging ze een andere richting uit om later het pad terug aan te vatten.En Hans is voor de moment twee dagen achterop. Terug alleen op de Noorse bodem. Een foto...de beste wensen en nog een kus en eenzaam trok ik de mistige bergen in. Vandaag was het maar 19 km, maar.....19 zware kilometers. 90% van de weg was stenen, wortels, water en modder. Bepaalde delen waren veengebied, en andere delen bevatten nog veel smeltwater. Ik kon maar op 1 manier genieten van de natuur...door stil te staan. Voor de rest constant met het hoofd in de grond om elke stap juist te kunnen zetten. 19 lange en zeer vermoeiende kilometers..niet echt een dag waarvan ik genoten heb. Ik was dan ook blij in de diepte Hageseter te zien liggen en het vooruitzicht op een rustdag verheugde me nog meer. De laatste rustdag had ik op 15 juni in Lillehammer,  10 dagen geleden. En ik begin het te voelen, mijn lichaam schreeuwt om rust. Hageseter is een camping met staanplaatsen, hutten en kamers. De kamers zijn in verhouding tot de hutten simpel en veel te duur voor wat ze zijn. 60 euro voor een kamer met twee 1 persoonsbedden,  toilet en douche op het gelijkvloers. De hutten met alle comfort kosten maar 75 euro. Beetje kromme prijs, en wifi apart te betalen, 2,5 euro. Ik ging twee cola's halen..8 euro. En vriendelijkheid was ook een ongekend woord in zijn woordenboek. Ik had er ontbijt bij genomen, maar avondeten, neen hoor, veel te onvriendelijk. Ik heb nog eten genoeg in de rugzak. Heb ik al een rendier gezien? Ja hoor, in de vorm van een salami.πŸ˜ƒ Ik dacht zo, veel bossen..de rendieren en elanden gaan me voor de voeten lopen....maar na 2/3 van de tocht gedaan te hebben blijf ik op mijn honger zitten. Ach wat, dan eet ik ze wel op.πŸ˜†  Na een mistige dag is het rond 3 uur beginnen uitklaren en schijnt de zon.  Nog twee dagen eer ik Dovrefjell heb overgestoken en dan afzakken naar Oppdal. Op 29 juni zal ik daar zijn. Maar tot en daarvoor, ga ik eerst eten. Mijn rustperiode vangt aan....Hoera hoor ik mijn voeten en benen al roepen..jaja, ook zij zijn blij met deze rustdag. Ja...we zijn moe. 

26 juni rustdag in Hageseter

Dag 26    rustdag

Tja, op een rustdag valt er niet meer te doen dan te rusten Zeker!  

Om 7:30 opgestaan en me luilendig klaargemaakt voor het ontbijt van 9 tot 10. Even buiten gelopen en wat foto's genomen en me terug getrokken voor de rest van de dag. Mijn 4sterren hotel in Trondheim geboekt voor 2 nachten, waar ik minder betaal dan in dit poepsimpele verblijf.. De kamer is simpel met twee 1persoons bedden..maar de man rekende dus de twee bedden aan, een beetje fatsoenlijk iemand zou maar 1 bed aanrekenen. Soit, gisterenavond heb ik in het linkse bed geslapen, en vanavond slaap ik in het rechtse bed..πŸ˜† Ach ja, geldwolven kan je overal vinden. Maar het contact met de meeste Noren is altijd prima geweest...open, vriendelijk en eerlijk...deze man is een uitzondering. Voila...mijn gal eens gespuwd. Wat deed Ik nog?  Enkele slaapmogelijkheden opgebeld om zeker slaapplaats te hebben. Tot en met 30 juni is dat al in orde. En het meeste werk is in het onderhoud van mijn schoenen gekropen. Gisteren waren die klets klets nat, maar mijn voeten waren nog droog. Na het drogen de schoenen proper gemaakt en met de vingers ingevet, de warmte van de vingers doet was beter indringen in het leder.  Deze handeling heb ik drie maal herhaald om mezelf te beschermen tegen waterrijke gebieden zoals plaatsen waar nog smeltwater staat. Voetjes droog houden hé, anders krijgen we blaren. 

27 juni Hageseter - Kongsvoll

De pracht van Dovrefjell

Dag 27   etappe 23  Hageseter - Kongsvold Fjeldstue

Gisterenavond bij het slapen gaan kletterde de regen tegen het vensterraam.  Deze morgen bij het ontwaken, gordijntje open en blauwe lucht met hier en daar een wolkje. In 27 dagen maar 1 keer mijn regenjas moeten aandoen, zelfs mijn regenbroek heb ik niet eens moeten gebruiken. Mooi om de dag te beginnen natuurlijk. En voor de afwisseling was het eindelijk eens een aangename gemakkelijke weg zodat ik van de pracht van de natuur kon genieten. Aan Hjerkin Fjellstue was er geen markering meer te zien... wat verder gaan kijken, niets te zien. Dan kan het niet anders zijn dan door de camping te gaan. En inderdaad, helemaal boven op de camping een klein weggetje en een beetje verder terug markering. Een mooie brede weg helemaal naar boven naar het hoogste punt...Hjerkinnshøe...waar ook een Olavskruis staat met de opmerking....nog 208 km naar Nidaros.Maar het voornaamste was het prachtige uitzicht..mijn mond ging wijd open van de pracht van de natuur.zelfs op foto was die pracht niet vast te leggen. Wat een enorm panorama, de bergen rondom, de gleuf in het dal, een waterval die van hoog naar beneden kwam. Gewoon prachtig. Vandaar was het dalen tot een parking aan de E6 om vervolgens terug naar boven te gaan over een heuvel, nog 5 km en dan terug afdalen om plots uit het niets voor Kongsvold Fjeldstue te staan. Een verzameling van gebouwen en gebouwtjes met hotel en pelgrimhut. Ik was de eerste..en kon dus zelf kiezen welk bed, dus een bed vanonder natuurlijk..Vanavond ga ik eens een keer iets lekker eten hier. Want morgen in een onbewaakte hut hoog op de hoogvlakte...alweer gedroogd eten en soep uit een pakske. Dus...tot na het eten. 😎   Zo, lekker gegeten..rendier met aardappeltjes op z'n Noors groenten en saus crèmes en zalfjes...en een dessert van zachte merinque  met frambozen en nog allerlei crèmes erbij met koek....was eens wat anders dan soep uit een pakske. De prijs mocht er ook zijn...51 euro. 😁 Maar dat moet al eens kunnen hé.  Morgen is weer instant eten. Morgen, ja morgen is er maar 1 slaapgelegenheid, een onbemande hut op de hoogvlakte. Dus wifi nada, 4G nada. Maw, morgen geen blog. Overmorgen in Oppdal zal ik terug bereik hebben. In deze hut zit veel volk, ik vraag me af waar die vandaan zijn gekomen. 3 Duitse vrouwen, 1 Duitse man en 2 Oostenrijkse vrouwen soit, ik ga mezelf geestelijk prepareren voor morgen, 22 km en klimmen naar de hoogvlakte. De dag erna terug naar de Noorse beschaving...dalen naar Oppdal. Dat waren dan 4 dagen om Dovrefjell over te steken..woest en prachtig tegelijk. Ik wens jullie allen een rustige nacht toe en ik zou zeggen....tot overmorgen 29 juni. πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—πŸ˜—

Dag 28 Kongsvold- Ryphusan

Een nest aan de wand van de Ryphusanhut

Dag 28  etappe 24   Kongsvold - Ryphusan hut

Eigelijnlijk is dit nog een voortzetting van vorige dag. In mijn kamer bleken drie vrouwen te slapen, twee Oostenrijkse en een Duitse. Om 21:00 gingen die al naar bed. Goed..om 21:30 dan ook maar naar de bedstee getrokken, bleek de Duitse het raam wijd open gezet te hebben wat in dat klimaat al niet erg snugger was. Soit, ik laat het raam open en wilde het rolgordijn naar beneden doen, maar ik had het koordje nog niet vast of ze zei....no no no no no, het rolgordijn mocht niet naar beneden. Bon..dan doe ik het raam dicht! Gemurmel en gemompel, en een 5 a 10 minuten later hoorde ik haar uit het bed komen om het raam terug te openen. Goed zeg ik, maar dan wel het rolgordijn naar beneden. O neen, dat mocht ook niet. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat ze dan een hotelkamer moest nemen waar ze alleen met zichzelf rekening had te houden. Niets hielp, de oude heks dacht enkel aan zichzelf...compromissen stond niet in haar woordenboek. En gezien ik geen zin had om naast een tochtig raam te slapen pakte ik mijn boeltje bijeen om te vertrekken naar de Ryphusan hut 22 km verder. De Duitsers en Zwitserse vrouwen in de andere kamer boden aan om in hun kamer te slapen, maar dan moest ik op de grond gaan liggen, plus, ik had geen zin om het gezicht van dat kreng de volgende morgen te moeten aanschouwen en de sfeer zou sowieso diep onder zero degrees liggen. Ik ben dan om 22:30 gepakt en gezakt naar de Ryphusan hut op de hoogvlakte getrokken. Zeven uur deed ik erover om daar te geraken, om 5:45 kwam ik aan de hut. Voorzichtig de deur geopend omdat ik niet wist of er iemand was, en er bleek een Hollandse vrouw te zijn die gelukkig haar wekker op 6 uur had qezet. Ze haalde zelfs nog een emmer water uit de rivier voor mij...lief hé. Nog een babbel gedaan en om 7:30 vertrok zij naar Oppdal. Om 7:45 den deze in z'n slaapzak gekropen en geslapen tot 11 uur, ik wilde niet blijven liggen want de volgende nacht moest ik ook nog slapen. Wat gegeten, buiten gezeten zitten genieten van de natuur en dan rond 14:30 terug de slaapzak in, ik vermoedde dat de anderen zouden aankomen tussen 16 en 17 uur. En dat was goed gegokt, om tien voor vier zag ik ze aankomen. Moe en tevreden dat ze er waren want de klim naar de hoogvlakte was een harde noot. Het warme water stond klaar voor hen en ze konden direct een tas koffie of thee genieten. Uitpakken, tetteren en beginnen aan het eten. Na afloop bleken ze zoveel spaghetti klaargemaakt te hebben dat ik me verplicht voelde mee te eten op hun vraag. Mijn pak gevriesdroogd voedsel dan maar terug weg gestoken. Moe als ik was had ik geen probleem om iets voor 21 uur mijn slaapzak in te kruipen, ze moesten mij niet in slaap wiegen. Heb ik ergens muskusossen Gezien?  Neen, maar wel veel schapen..Ik ga jullie maar geen goede nacht wensen...want die is toch al voorbij. Hiermee dus....niet.πŸ˜ƒ volgende verslagen naar week!!