1 juni 2016 Brussel - Oslo

Warm hier... 😰 De trol van Oslo

Dag 1

Vandaag is de dag, om zes uur schoot deze kwikke 40plusser uit z'n bed als een raket. Hé, dat rijmt. Nog wat betalingen verricht, één en ander nog afgewerkt zodat ik als ik buiten ga mijn voeten in alle properheid kan afkuisen. Ook de website van de nmbs bezocht om informatie of de treinen wel dan niet rijden, maar gezien de informatie niet zo éénduidig was heb ik dan maar naar de nmbs zelf gebeld. Na een een paar minuutjes muziek was ik al aan de beurt, en ja hoor..de mevrouw aan de andere kant van de lijn wist te melden dat de treinen in Vlaanderen vlot en zonder problemen over onze afgekoelde sporen rijden. Enkel in Wallonië waren er problemen. Toch maar voor alle zekerheid de trein van 11:10 nemen ipv die van 12:01. Btw, nmbs staat voor Nationale Maatschappij Belgische Stakers. Kon het niet laten.😀  Zonder problemen op de luchthaven geraakt, rugzak laten inwikkelen zodat hij veilig aankomt. Normaal had ik moeten bijbetalen voor de rugzak maar mijn schoon ogen zullen er wat voor tussen gezeten hebben dat dat mooi meisje achter de balie niets gevraagd heeft. En...ik heb ook niet aangedrongen. Een broodje met ei en hesp/tomaat gegeten en daar een tas koffie bij. Hier kreeg ik al een voorsmaakje van de Noorse prijzen, 10,5...maar ja,  luchthavens zijn altijd wel wat duurder. Nog even rustig zitten en de blog aanvullen alvorens naar de veiligheidscontrole te gaan. Het is nu 13:38 en boarden is om 14:40. Hier zijn we dan terug, 20:23 in een kamer in Oslo in Schweigaards Gate 79. De vlucht is prima verlopen en geland om 17:20, de bagage afhalen zijnde 1 rugzak en vandaar ging het vlot naar het station perron drie richting Oslo. Bij het buiten komen werd ik overvallen door de warmte, 26 graden en dan in de brandende zon een 20 minuten te voet. Het zweet drupte tussen de kaken van mijn ge weet wel naar beneden. Een babbel gedaan met de  gastheer en vrouw, de trots van ons Belgenland, een doos pralines overhandigd waar ze zeer blij mee waren. Dan de douche in, en ik was nog niet goed gezeten als die van ons me kwam controleren (een mens is nergens meer onzichtbaar) wat ik aan het doen was via Skype.  Het was hoe dan ook toch wel best een vermoeiende dag al ging het met een late vlucht. Ga ik nog buiten om te eten? Geen haar op mijn hoofd dat daar aan denkt..en dat zijn er niet zo veel meer. Ik zal wel een soepje en een vriesdroogmaaltijd achter de kiezen slaan. Ik ben gewoon te lui om nog buiten te gaan...dat...zal voor morgen zijn. Ik ben wel benieuwd wanneer het hier donker gaat worden nu ik zoveel noordelijker zit..Soit, ik laat het jullie morgen wel weten. Tijd voor wat eten en rust. Ik wens jullie allen een fijne avond, chips en crème glace en andere ongezonde dingen toe om te eten en te snoepen. Maar denk eraan, elk pondje......gaat door 't mondje. πŸ˜†

 

2 juni Verblijf Oslo

Vasket ren of....proper gewassen

Dag 2 Oslo 

Goooooood moooooooorniiing Oslo. De stad van het licht, trein, tram, bus. Gaan slapen rond 23:30. Rond 23:00 begon het wat donker te worden, bovenop het dekbed gaan liggen wegens de warmte, maar na een tijd werd ik wakker omdat het wat frisjes was en kroop ik onder het dekbed. Toen was het al niet donker maar ook niet licht. Om 3:46 werd ik wakker om de patatjes af te gieten, en toen was het al licht. Maar een zeer merkwaardig diffuus licht. Plat licht..flauw licht. Merkwaardig als je dit de eerste keer ziet. Nu ja, dan toch nog geslapen tot 7:10. En toen was het echt licht. Het gebouw waar ik slaap ligt tussen de spoorweg en een boulevard waar trams en bussen rijden. Maar toch nog goed geslapen. Ik hoor de gastheer bezig in de keuken met het ontbijt. Normaal is het verblijf zonder ontbijt, maar hij stelde zelf voor om ontbijt te geven. Vriendelijk en gemakkelijk. Moet ik niet op zoek gaan naar een bakker of iets om te ontbijten. De man is gehuwd met een filippijnse heeft een zoon van 8 en van 3. De jongste is helaas  blind geboren. De man heeft 7 jaar verbleven in Venezuela en, in Tahiti. Maar het is wel een Noor. Vandaag naar het Pillegrimcenter in Akersbakken voor mijn stempelboekje, dan naar de G.sport winkel in het grote winkelcentrum tegen het station om gas te kopen. Want dat kon natuurlijk niet mee de vlieger op. En zonder gas geen eten of warm drinken. En dan zie ik wel wat ik  nog kan doen. Eerst naar het Pilegrimssenter in Akersbakken 30, ik had eerder al contact met Jensen,  de verantwoordelijke van het centrum..de begroeting was direct, haha. .you are From Belgium. Een praatje gedaan over eventuele problemen zoals een traject waar een stuk was omgelegd. Ik kreeg ook de vraag welke kledij ik bij had..dit met betrekking van het oversteken van het hoogplateau 'Dovrefjell'. Ik zei hem dat ik een t. shirt met lange mouwen bij had in de merinoswol. Maar geen fleece,  ik kreeg van hem de raad in het laatste pilegrimscenter te informeren naar de omstandigheden in Dovrefjell omdat het kan gebeuren dat het in deze periode nog vriest op de hoogvlakte waar ook veel wind staat zodat de gevoelstemperatuur hierdoor nog kan dalen. Ik zal de raad van de man in het achterhoofd houden. Er kwam ook een veel jonger, langer en knapper exemplaar binnen van Duitse origine, maar hij ging de westroute nemen. Het zou kunnen dat ik hem nog terug zie later, want in Lillehammer komen de beide routes samen en volgen we beiden dezelfde weg. Een afscheidsgroet  in 't Engels en één in het Duits en dan langs het kerkhof gewandeld..een mooi romantisch kerkhof met nog veel oude graven en veel groen. Je zou er voor je plezier willen liggen. 😎 Vandaaruit naar het koninklijk paleis omringd door mooie tuinen om dan de culturele aspecten van Oslo onder ogen te nemen. Het museum van Henrik Ibsen. Een schrijver die veel toneelstukken schreef...waaronder bvb Peer Gynt, wijl de muziek van Edvard Grieg is. Mooi museum en de andere Noren waren vriendelijk genoeg om de vraag van de gids om de rondleiding in het Engels te doen probleemloos inwilligden. Anders had ik er als ne verloren patat bij gestaan mijn gedacht. Volgende doel...G.sport in het winkelcentrum tegen het station om gas te kopen. Om vervolgens mijn geliefkoosd fastfood restaurant binnen te duikelen, Burger King..veel beter dan MC Donald. Voldaan en beschonken door een hele halve liter cola die een aanslag pleegde op mijn buikspieren begaf ik me vervolgens naar de opera, een glazen gebouw waar je via een stevige talud naar het dak kan lopen en je een mooi zicht hebt op de haven. Daar heb ik ik mezelf als volwaardig benidorm  basterd  op een bankje gezet om een half uurtje te genieten van het vele Noorse vrouwelijke blonde schoon die door de warmte in opvallend korte shortjes rondliepen waar ik natuurlijk zedig mijn blikken niet heb op geworpen...soms eens per ongeluk..maar kom zeg, wie is er volmaakt? Ik had dus stevige omzwervingen achter de rug en begaf mezelf richting 'thuis'. Maar niet zonder eerst gepasseerd te zijn langs het vertrekpunt waar de zuil staat en die verplaatst was, gelukkig wist Jensen me dat te vertellen. Daar heb ik dan ook de foto genomen van het vertrek punt..omdat de route via mijn verblijfadres gaat, zo moet ik morgen niet heen en weer lopen. Nog een winkeltje binnen gesprongen waar een halve liter cola, een halve chorizo, een mini-pizza en een worstenbroodje me 17 euro kostte. Nou ja, met mijn kort kopje kan ik al geen  haarpijn krijgen. Zo, dat was wel even werken, foto's plaatsen, de blog bijwerken. Nu even rusten. Veel zal er niet meer gebeuren nu, ik moet mijn rugzak draagklaar maken...en...eigenlijk zal ik wel blij zijn morgen Oslo achter mij te laten om de prachtige natuur van Noorwegen te mogen aanschouwen. Moest er nog iets gebeuren, het plafond dat op m'n kop valt of zo. Dan zijn jullie de eersten die het zullen weten. Tot dan zeg ik, wel te rusten en tot morgen.. op z'n Noors.... i morgen. πŸ˜†

        

 

 

3 juni Oslo - Olavsgaard 20 km

Zeer warm geweest vandaag....vaert veldig varmt i dag.

dag 3 Etappe 1 Oslo  - Olavsgaard (Kvam)

Zo, na een goede nachtrust klaar om te vertrekken. Weg uit die warme stad. De rugzak heb ik al volledig draagklaar gemaakt. De tocht vandaag gaat over 20 km tot Olavsgaard (Hvam). 14 km lang zal het duren eer ik volledig uit bebouwd/industriegebied ben om dan eindelijk in de natuur terecht te komen. Douchke, ontbijt en klaar is den deze. Temperatuursverwachting voor vandaag 29 graden. Puffen geblazen, en de hele komende week mooi weer 22 graden. Btw...hoe is het weer in België. Proeven jullie het leedvermaak? 😈 misplaatst leedvermaak waarvoor ik afgestraft werd..met temperaturen van 29/30 graden 20 km wandelen met volle bepakking. Van zeeniveau naar 311 meter zeer langzaam altijd maar klimmend en geen windje...das ginne flaawe ziever zegge ze in Aantwaarepe. En...geloof het of niet, na enkele km kwam ik twee rugzak gangers tegen, logische vraag..are you going to Trondheim? Yes..where  are you from? Belgium....me too. Bleken het twee gepensioneerden 😜 te zijn van Mol. De man had de Camino ook al gedaan maar dan vanuit Mol. En ja, die gingen ook naar hetzelfde hotel Olavsgaard. Een paar keer elkaar gewisseld. En de laatste keer zag ik ze aan het begin van het bos waar ik op een steen mijn chorizo naar binnen zat te werken. Dat waren de enige pelgrims die ik tegen kwam. De weg naar boven was best lastig met de vele stenen..opletten geblazen voor gladde, kantelende  of wegschuivende stenen. En het idee dat het minder warm zou zijn in het bos, was ook een misrekening. Geen zuchtje wind en in het bos was het even warm. Uiteindelijk kom ik dan uit het bos...langs een werf..enkele weggetjes tussendoor om op de baan terecht te komen naar het hotel. De laatste loodjes wegen het zwaarst zeggen ze, en dat....kan ik beamen. Nog een km door de brandende zon langs een drukke baan. Ik dacht dat ik aan 't smelten was. Om dan voor de deur van het hotel te staan...excessief luidruchtig mijn schoenen staan afvegen, en ik kwam terecht bij een zeer zeer vriendelijk Noorse receptioniste. Mijn pas moest ik niet tonen..enkel mijn Mastercard had ze nodig, lief hé. Ze vroeg ook zelf naar mijn stempelboekje en plaatste er een mooie stempel in. De tweede. Kamer 355, een 1 persoonskamer met salonnetje en breed 1 persoonsbed.  Maar het belangrijkste was de frigo. De prijs van de cola interesseerde me totaal niet op die moment...ik moest iets fris en bruisend door mijn mond en keelgat krijgen...heeeeerrrrrllliijjjjk. voor het zachte prijsje van maar 5 euro. En bij het bewerken van deze blog ben ik al aan de tweede cola bezig...eens lekker decadent doen moet al eens kunnen. Ondertussen ben ik al afgekoeld..mijne was geslagen en te drogen gehangen. Altijd eerste werk! En ik begin terug op positieven te komen, ik zie al wat minder rood, de temperatuur onder mijn hersenpan  begint ook op normaal niveau te komen. Maw, niet echt de meest aangename dag, de stedelijke zone, het klimmen en de warmte..die combinatie..neen, niet echt iets om van te genieten. Maar soit, ik mag niet klagen, ik heb er zelf voor gekozen.Het leven van een pelgrim kan soms best hard zijn...met een smartphone, tablet en 4 sterren hotel. πŸ˜†

4 juni 2016 Olavsgaard - Arteid Vestre 19 km

Klaar om te gaan eten, erwtensoep, Saté Babi en een kwark met peren als dessert

Dag 4 Etappe 2   Olavsgaard (Kvam) - Arteid Vestre ( Kløfta)

Gisterenavond nog een onweer gehad dat de hele boel eens heeft opgefrist. Goed geslapen en een zeer uitgebreid ontbijt. Vis, vlees, spek en eieren en worstjes enz enz enz. Maw, stevig ontbeten. Wel last van mijn hielspoor, ik wil niet dat iemand ziet hoe ik de eerste stappen zet als ik uit mijn bed kom. Das lachen in de zesde macht. Maar eens ik wat heen en weer gelopen heb kan ik weer op weg. Bij het buiten komen genoot ik van een aangename temperatuur en een heerlijk windje. Efkes bijna verkeerd gelopen door een verkeersbord dat men over het logo van de Olavs weg had gehangen. Maar intuïtief besefte ik snel dat er iets niet klopte..ik dus terug en toch maar eens dichterbij gaan bezien..en ja hoor...onder het verkeersbord was het merkteken. Gezien de temperatuur was het aanzienlijk aangenamer om te wandelen. Na twaalf km kwam ik aan een klein dorpje met een grote supermarkt...de 'Kiwi'. Daar de nodige inkopen gedaan om morgenvroeg toch te kunnen ontbijten. Een fanta citroen gekocht en buiten uitgedronken..dat smaakt toch altijd zoiets fris en prikkelend. En ook een cola halve liter, voor de cola en om een beker te hebben voor mijn soep want die was ik vergeten. De kop eraf, en ik heb een beker. Nog wat gegeten en na een rustige ruime pauze aan de laatste zeven km begonnen. Onderweg kwam ik een vrouw tegen die met een bosmaaier de kanten rond haar tuin aan het maaien was, een babbel begonnen en het bleek een Amerikaanse te zijn die in Noorwegen haar man had leren kennen en van Amerika naar Noorwegen verhuisd is....zoals ik van Antwerpen naar Sint-Niklaas ben verhuisd. 😁 Ze bood me van alles aan...of ik iets moest drinken, ok ik aardbeien moest hebben, of een creme-glace...ok, geef me dan maar een creme-glace, al opsmikkelend nog wat verder gepraat en na een 15 minuutjes afscheid genomen van deze sympathieke gastvrije ex-Amerikaanse. Een beetje verder begon het bos een wat moeilijk wegje. Op zeker moment staat er een wegwijzer met de vermelding 'St Olavs gang'. Maar volgen zeker, ja dag jan...dat bleek een weg te zijn tussen twee rotsen, en die weg stond vol water..Naar boven gekropen om te zien hoe dat verder verliep..maar niets wees erop dat daarachter een weg was..één  woestenij. Terug en dan kwam ik de Belgen tegen die ik alvast kon vertellen dat ze die wegwijzer niet moesten volgen. Dus gewoon rechtdoor gegaan en een kwartier later kwamen we dan aan de Arteid Vestre hut. Best een gezellige hut met kookgelegenheid en dortoirs .  En een apart eetzaaltje met een ijskast met drank voor 20 nok. Heerlijk en goedkoop. De douche en toilet was achter de schuur maar dat is niet zo erg als je 643 km gaat wandelen. Daar ook ineens mijne was geslagen en in de zon gehangen om te drogen. En gezien het ondertussen 18:12 is ga ik maar eerst eens eten. Zo, dat was best lekker gezien de omstandigheden. Ondertussen is er nog nen ouwe Zwitser bijgekomen. Een oud koppel van 61 en 62, en nen ouwe Zwitser van 60....'t is precies een bejaardentehuis hier. πŸ˜†. Hoe dan ook, mijne was is  droog, mijn  voeten doen zeer, ik ben voldaan en ga het verder maar wat rustig houden. Morgen een zware dag  van 29 km. Maar niet te laat gaan slapen dus. Zo mensen, ik ga het jullie wensen met vette pensen en veel censen en toedeloe. ..siejoetomorrowtoe. πŸ˜‰πŸ˜‰πŸ˜‰πŸ˜‰  

5 juni Arteid Vestre - Letohallen 29 km

Stik stik stik kapot. 😩

Dag 5 Etappe 3 Arteid Vestre - Letohallen

Aangekomen in het hotel om 17:35, vertrokken in Arteid Vestre om 7:25. Vandaag was het eigenlijk een lijdensweg. Ik vertrok om 7:02 aan de hut, na een kwartier viel mijn spreekwoordelijke frank dat ik mijn stokken vergeten was. 29+2=31 km. Aan Ullensakerkerk was er een omleiding van de weg, drie km langer..+31=34 km. 65% van de weg was asfalt...in de zon en zogoed als geen wind. Asfalt doet je voeten naar de kl.ten. Hoe dan ook, in Jessheim een uitgebreide rust genomen om de voetjes te laten afkoelen, ik had ook de Zwitser op sleeptouw die perse wilde meewandelen, mijn verweer dat ik op mijn tempo liep maakte geen indruk op hem. Zijn verweer was dat ik meer ervaring had, al had hij mijn ervaring niet nodig. De Zwitser had een tent en matje mee dat hij nog niet gebruikt had, hij had ook stokken bij die ook in zijn rugzak zaten, En van water had hij een afkeer, onderweg dronk hij cola, lekker zoet en plakkerig in de mond. Nou ja, in Risebru kon ik hem een goede dag wensen.  Na Jessheim een kort stukje verharde weg, en  we passeerden een huis waar een man met baard aan een tafel zat met een kan water met ijs in. Ik denk dat de man mijn gedachten kon lezen en hij bood ons fris water aan. Ongelooflijk hoe zoiets als een simpel fris glas water voldoening kan schenken, het werden er twee..en een aangename babbel. Ik wilde de man kussen uit dankbaarheid..maar zijn baard weerhield mij ervan. Ondertussen kwamen we terug op asfalt badend in de zon, en zowel de Zwitser als ik begonnen stilaan kracht en moed te verliezen, was this the neverending road?  En plots verscheen daar onze beschuttende engel die de uitputting van ons gelaat kon aflezen, het bleek de man van de hut in Risebru...met de vraag of we wilden meerijden...ook deze man had ik willen kussen...maar ik besloot maar wat zelfbeheersing te tonen en te antwoorden dat het zeer vriendelijk was en dat we graag wilden meerijden, alletwee stikkapot met een kloppend hart vol vreugde omdat deze beker met leed werd weggenomen van ons. Niet enkel dat, de man bracht me zonder iets te vragen naar het hotel Best Western Letohallen nog twee km verder. Je kunt niet geloven hoe dankbaar ik de man was. Zelfs op de Camino heb ik nooit een dag als deze gehad. Ik begon er stilaan door te zitten..en dan komt daar een engel te voorschijn met een bmw, nou ja zeg..de pelgrims van tegenwoordig lopen ook rond met smartphone, tablet en zonneoplader. Ok  het normale was plas en douchewerk...en dan gaan eten. Er was maar keuze uit twee dingen, een hamburgersteak met frieten en groenten en het andere iets met rijst. Nou ja, doe maar dat met de frieten, 2 minuten later komt de man terug..mogen het ook gekookte aardappelen zijn..mijn engel bewaarder indachtig besloot ik geduldig en vriendelijk alles goed te vinden. Het zal wel even duren....niks hoor, ik heb tijd. Een andere cola besteld..het is andere cola, mag dat, natuurlijk, geen probleem. Mag het in hetzelfde glas..ja hoor, een glas is een glas. Goed vol gegeten terug naar de kamer waar ik deze blog verder wilde afwerken, ineens.....ja hoor. Die van ons aan de Skype. How how..eerst mijnen blog weg saven hoor.  Die van ons in de sauna gezeten wijl haar arm grijs manneke afzag dat het niet mooi meer was. Arme ik. 😣In elk geval een dag om niet meer te vergeten, maar na een goede nachtrust en een stevig ontbijt zal ik er eens mee kunnen lachen...en o wee, hij/zij die ermee durft te lachen. Ik wil enkel blijken van medeleven ontvangen. 😈 Ok...ik ga er nog een paar..2 dus...foto's aan toe voegen en wens alleman een prettige nieuwe week...en, siejoeleter. πŸ˜—

6 juni Letohallen - Eidsvoll 13 km

Al een pak gelukkiger dan gisteren

Dag 6 Etappe 4  Letohallen - Eidsvoll

Heerlijke nachtrust gehad en genoten van een stevig ontbijt om dan rustig te vertrekken om 9:30. Langzaam aan want  vandaag zijn het maar 13 km. Hoe dan ook, door al de asfalt van de laatste dagen voelen mijn voeten extreem vermoeid aan. Dat zal beteren morgen, dan is er nog maar 15% asfalt en de rest gaat door bossen, eindelijk natuur. De waardering voor natuurschoon stijgt van 2 naar 3 sterren. Vandaag door Rahol gegaan met veel supermarkten waar ik eten voor morgenvroeg heb  gehaald, niveacreme om mijn kinderhuid wat vocht te geven en een  plastiek potje dat dienst moet doen als soeptas/koffietas. De weg verder gezet en eindelijk was er eens een mooi stukje natuur langs water en door bos. Een km of twee voor de eindbestemming terug asfalt om terecht te komen in een huis van de pastorie. Oud huis. Maar grote kamers, keuken met alles erop en eraan.Grote badkamer en zelfs een was en afwasmachine. Wat een luxe voor 250 nok. Echt gezellig verblijf met een tuin, ik zal morgen met tegenzin de deur achter me sluiten. En drie maal raden wie hier nog is! De Zwitser. Maar morgen wandel ik alleen, ik zal hem dat op vriendelijke wijze duidelijk maken. Mijn voeten hebben me net bedankt omdat ik ze vandaag zoveel rust heb gegeven...niks  jongens..graag gedaan. Ondertussen ook al aan het rondbellen geweest om te horen of ze plaats hebben, want merkwaardig genoeg zijn er die geen plaats meer hebben al zijn er haast geen  pelgrims. Hier en daar moeten schuiven, maar uiteindelijk komt alles wel in de sjakos. Soit, ik denk dat ik stilaan ga eten. Dat is dan ook weer achter de tanden. Voor de rest is  alles hier rustig. Een rustige dag gehad, alleen gewandeld vandaag en niemand gezien onderweg...my and  myself. De zorgen en pijnen van gisteren zijn vergeten. Ondertussen ben ik  te weten gekomen waarom sommigen volgeboekt zijn alhoewel er haast geen pelgrims zijn. Het zijn groepen die een heel huis ineens afhuren en vol is vol. Want van de weinige pelgrims die hier rondlopen verdienen ze juist het zout op hun patatten  denk ik. Maar kom, problemen zijn er om opgelost te worden. Het is nu 20:38 en ga afsluiten. En denk eraan, de handjes boven de lakens laten hoor...slaap lekker allemaal. πŸ˜‡

7 juni Eidsvoll - Finnsbraten 23 km

Ik word met de dag knapper πŸ˜„

Dag 7 Etappe 5  Eidsvoll - Finnsbraten

Ik weet niet of ik deze avond ga kunnen bloggen.  Hangt er vanaf of er G4 verbinding is. Slaap deze avond in een onbemande hut zonder elektriciteit of water. Afwachten dus. πŸ˜‰ Wat ik dacht was dus juist. Geen telefoon noch internetbereik. Van mijn slaapplaats in Eidsvoll nam ik met pijn in het hart afscheid. De Zwitser heb ik duidelijk gemaakt dat ik liever alleen loop en hij aanvaardde het zonder in tranen uit te barsten. Maar hop..ik moet verder. De gids vermeldde 15 % asfalt...an me hoela. Minstens 30%. Daarna kwam ik uiteindelijk in bosrijk gebied. Op zeker moment bereikte ik het Fløyta meer, prachtige uitzichten en me aan de oever voor 45 minuten neergezet. Heerlijk in de zon met een prachtig zicht en een powerbar  met water. 😁 ondertussen kwam ik nog een roofvogel tegen die waarschijnlijk gekwetst was aangezien hij met de vleugels halfopen over de weg liep. Ik bereikte de Lysjøhimethut  sneller dan gedacht, een hut in het midden van nergens in het bos. Beneden hoorde ik het riviertje stromen waar ik mijn water moest gaan halen. Het liedje 'twee emmertjes water halen'...was hier op mij van toepassing, en dan zorgen dat ik zonder uit te glijden of te struikelen terug boven geraakte of ik kon terug. Een emmer om te drinken, een emmer om te wassen ed. De hut was ruim genoeg met een salonnetje waar ik wijselijk genoeg maar niet op geklopt heb, ik vermoedde dat daar nog geen stofzuiger langs was geweest. 3 bedden en een aanraaklampje en veel theelichtjes en bougies. Me geïnstalleerd en klaar was Kees....heu. .edgard. Twee dagen voor mij loopt een Kortrijkzaan, Hij vult mooi overal het gjestebok in. Hij was zijn eten vergeten, twee pakken deegwaren met kaas en spek, een pakje kleine bierworstjes en een pakje gepelde pecanoten. Sympathieke kerel mijn gedacht. Rond 18:00 uur hoorde ik gestommel op de trap,  een vrouw uit het voormalige Oost-Blok  zwaar geladen, even komen keuren en dan besliste ze om te gaan kamperen aan het meer 700 meter verder. Als ik 40 jaar jonger was geweest, had ze wel in de hut gebleven. 😒 Nou ja...het beste dan maar. Ik dan maar begonnen aan mijn eten, een roycosoep en daarna deegkronkels alla carbonara dank zij de gulle onvrijwillige gift van een West-Vlaming. De afwas gedaan en mezelf in de zetel gezet om eerst een film van de familie flodder te zien, en daarna The Broken Circel..breakdown. ...en dan was het tijd om te gaan slapen, de tablet aan de zonnelader gelegd want die was ver leeg. Nog wat schapen met bel om de nek gepasseerd....bosschapen πŸ˜€ en dan in mijnen tram gekropen. .op het maagdelijke 22 uur. Ik moet jullie geen goede nachtrust wensen...want dat is al te laat. Daarom doe ik het ook niet. Tot vandaag πŸ˜‰