15 juni rustdag in Lillehammer

Een bijna lege winkelstraat in Lillehammer vanwege de regen.

15 juni   rustdag in Lillehammer

Een rustdag..das duidelijk hé. Ik was onderweg naar een telenor buttik om een Noorse kaart te kopen met meer Gigabytes. Helaas moet je daar abonnee voor zijn en daar is het te laat voor om dat in orde te brengen. ..een prepaid kaart is de enige maar ook een extreem dure oplossing. Dus maar mijn best doen om toe te komen met mijn bijna halve Gigabyte die ik nog heb. Enkel gebruiken waar geen wifi is en enkel voor de blog. Dan even een supermarkt binnen gestapt om nog wat noodzakelijkheden te kopen. Terug naar het hotel om dat weg te zetten, en dan naar de winkelstraat van Lillehammer waar gezien het week is en het regent weinig volk was. Niet echt een opwindende dag dus. Het ontbijt deze morgen was echt goed en uitgebreid. Het Olavspad neemt morgen afscheid van het Mjøsameer.Van Eidsvoll tot Lillehammer was het mijn compagnon. En dan begeef ik me in het Gudbrandsdalen. De heuvels worden  hoger en langzaam maar zeker kom ik dichter bij Dovrefjell. Ik zal daar zijn als de midzomernacht er is...de overgang tussen 23 en 24 juni..de Jonsok. Altijd licht...en hopelijk mooie BIJNA zonsondergangen. De zon blijft nog boven de horizon om dan terug omhoog te gaan. Waarom sleur ik in hemelsnaam een pillampje mee? πŸ˜… Wat te zeggen tot nu toe van dit pad? Het is in niets te vergelijken met de Camino de Compostela. Daar had je overal eet en drink en inkoopmogelijkheden. Je vertrok en binnen het half uur kon je wel ontbijten met een American koffie voor 3 euro. En eten kon je 's avonds overal voor niet te veel tot weinig geld. Hier moet je zien je eigen eten mee te dragen als je niet op hotel bent of waar het self catering is. Maw, ik loop sowieso met een zak van 2 kilo rond met alles wat met eten heeft te maken, eten en vuurtje en pannetje. Nog een belangrijk iets, dit pad is lichamelijk veel zwaarder...meer stijgen..dalen...stijgen. En ten derde, je voelt je soms  wel wat eenzaam als je van de  hele dag niemand ziet..en dan kom je in een hut...en kom je tot de conclusie dat je ook daar volledig alleen bent. De hut gisteren had zes slaapkamers...en daar, was ik heel alleen. En dan ben je wel blij met je tablet en wifiverbinding.  En tenslotte...Noorwegen is in  alles veel veel duurder.Een simpele schotel met een cola kost je minstens 20 euro. Neem daar geen biertje of dessert bij of je zit gemakkelijk op 30/35 euro...op je eentje. Maar kom, daar moet ik niet over zeuren, dat wist ik op voorhand.  πŸ˜ Het weer vanmorgen was nog droog en zonnig, maar zoals voorspeld is het deze middag beginnen dicht trekken en regenen. En dat zou nog twee dagen het geval zijn om dan terug te verbeteren. Ook hier mag ik niet klagen...De eerste 14 dagen mooi weer gehad. Enkel afwachten hoe het in Dovrefjell gaat zijn. Cross my fingers. Ik ga jullie vanaf vandaag het leed besparen om steeds op mijn lelijk gezicht te moeten kijken. Ik ga even gewoon doen. πŸ˜…

16 juni Lillehammer - Nermo (øyer)

Water, de bron van al het leven.

Dag 16  etappe 13 Lillehammer - Øyer

Goed uitgerust en goed ontbeten om 7:20 de deur achter me gesloten voor de volgende 18 km. Niet enkel de kilometers, maar ook de gesteldheid van het terrein en de niveauverschillen bepalen hoe lang ik zal doen over deze afstand. Twee zware klimmen en verschillende keren door dicht begroeid terrein waardoor mijn broek verschillende keren zeiknat was, gelukkig droogt dit soort broeken door eigen lichaamswarmte en wat wind extreem snel. De pit zat er in vandaag, vier uur zonder stoppen door gewandeld. Enkele prachtige panorama's gehad op de Lågen...een rivier..en Lågen betekent gewoon niets anders dan.....de rivier. De Lågen is 200 km lang en vertrekt aan de voet van Dovrefjell om uit te monden in het Mjøsameer. Het mooiste deel was tussen Fáberg en Øyer. Aan de Tjodveigen  ( een oude route uitgesleten door reizigers te voet en te paard) begint een mooi woest stuk natuur. Eerst is er de Sagáa. .een rivier die in het voorjaar niet over te steken is door het geweld van het smeltwater...de gammele brug is daar de getuige van. 300 meter hierna, is er een zijpad dat naar de Kjaerlighetsfossen waterval gaat..of de waterval van de liefde. Mooi woest stuk. Bij het terug keren naar de eigenlijke route kwam ik o wonder boven wonder een andere pelgrim tegen, ik zette een stapje opzij om plaats te geven want de weg was maar twee voeten breed en wilde de man aanspreken, maar daar kreeg ik de kans niet voor. Ipv te stoppen om een praatje te doen zei hij gewoon...thank you very much en stapte gezwind verder. Best bizar als je weet hoe zeldzaam het tot nu toe was om een pelgrim tegen te komen. A-sociale a.....e  gerommel kerdjie. 😈 Al namompelend over het merkwaardige gedrag van de man kwam ik aan de rand van het bos, door een weide en vervolgens klimwerk om over het hek te komen middels twee trapjes die me daarbij hielpen..en dan twee kilometer asfalt en altijd maar omhoog. Eens boven was het een keer dalen tot ik de wegwijzer van het hotel zag...mooi hotel..een mix van hotel en appartementen. Ingecheckt....Mastercard. ..ok, het gebouw met de appartementen was naast het hotel....het witte gebouw appartement 2. Den deze naar buiten...euhhhhhhh. .het gebouw er naast was  rood. Maar wat hogerop zag ik een wit gebouw, zal dat wel zijn zeker...ja nougabollen. Ik terug naar de receptie of ze iets specifieker kon zijn....ik zal het u tonen. En in welk huis was het.....het rode natuurlijk wat bij mij de opmerking uit mijn mond liet rollen dat dit een rood en geen wit huis was. Waarop ze deed of ze dat niet gehoord had. Maar kom, mijn ergernis verdween bij het betreden van het appartement...ruim, keuken, eetkamer, salon, badkamer een joekel van een tv, een terras. Best aangenaam. Mijn eten heb ik zelf bij, en het ontbijt staat al in de koelkast. Hoe dan ook, vandaag een mooie dag geweest. Vertrokken met zware bewolking en voor de middag kwam de zon er door en geen regen. Verder is het wandelschema  veranderd. In Hageseter etappe 22 zal ik twee nachten blijven om de broodnodige rustdag. Op 7 juli zou ik dan Trondheim bereiken. Op 8 juli Trondheim verkennen, 9 juli de trein naar Oslo luchthaven om in Gardermoen vlak tegen de luchthaven nog een nacht door te brengen. Om op zondag 10 juli terug in het dichtbevolkte Belgenland aan te komen. Enkel nog een vlucht zoeken en klaar is Edgard. Even in de ijskast gekeken en ik begreep dat het ontbijt zeer uitgebreid was zodat ik vanavond ook heb ontbeten. Brood, 2 eieren, kaas, hesp en lekkere salami. Een salade, een kan appelsiensap en een kan melk. Ik zal mijn best moeten doen om de rest morgen vroeg op te krijgen.πŸ˜ƒ Morgen 22 km, maar 10% asfalt en een waardering van 4 sterren voor schoonheid. Wel trage kilometers op en neer en overstappen. . Dus maar vetrekken om 7 uur. Ik wens jullie veel plezier met de foto's en met mijn gesapzever. .... πŸ˜„πŸ˜„πŸ˜„πŸ˜„

Tussendoor een verhaaltje over een trollenvrouw

Gygra...de botertrol

Er zijn vele sagen en legenden in de middeleeuwse ballades waarin de heilige Olav voorkomt. In een aantal daarvan staat de trollenvrouw Gygra centraal. Zij behoort tot de Jotuns, de reuzen onder de trollen die in de bergen wonen.Gygra is niet alleen enorm, maar ook lelijk en nogal lichtgeraakt.Kort nadat Olav door Gudbrandsdalen trok, werd er een kerkje gebouwd bij Skåe. Gygra die op de berg Skjønsbergaksla woonde ( de berg iets voorbij Skjønsberg  waar de route onderlangs gaat) haatte Olav omdat hij het volk tot het christendom bekeerde. Op een ochtend toen voor de eerste keer de klokken van de kerk luidden, koelde Gygra haar woede door een gigantische klont boter naar het kerkje te gooien in de hoop het te verwoesten.De boterklont bleef bij Skåe liggen als een enorme berg waar de vingerafdrukken van Gygra nog altijd in te zien zijn. 

Maw.laat ons Gygra de botertrol  noemen. πŸ˜ƒ

17 juni Øyer - Tretten (Glomstad Gjestehus)

Zonder woorden.

Dag 17  etappe 14 Øyer - Tretten

Tijdig opgestaan om tegen 7 uur te kunnen vertrekken. 22 langzame kilometers door de vele hoogteverschillen. Eerst nog eens stevig ontbeten en om 7:02 was ik weg. De eerste 7 km was eigenlijk zo goed als altijd maar klimmen. Even in mijn arm knijpen. .ben ik dood en onderweg naar de hemel? En echt steile stukken door het bos. In Skåden Gard hoorde ik plots iemand mijn naam roepen..het was Hans...een praatje gedaan en vandaag ging hij slapen op de Mageli camping een uurtje verder. Ok, see you later alligator. Een beetje verder een groep, en  niet zomaar een groep...een groep Hollanders  die stukken van de weg deden..een kort praatje gedaan en hop weg. Vlug verdween ik uit hun zicht. En ik heb ze niet meer weer gezien. Na de volgende lange steile klim door het bos, stond er boven een bankje waar ik mezelf 10 minuutjes rust gunde. Tot ik twee oranje rugzakken naar boven zag komen. Opgestaan om hen plaats te geven, het bleken Hans en de Noorse vrouw te zijn.Hen plaats gegeven en rustig verder gegaan,  de uitzichten op het dal waren prachtig en soms moeilijk op foto te pakken. Een eindje verder  kwam ik aan een privé hut, met toilet a la gat in de plank buiten, maar binnen was het wel proper en aangenaam. De hut heet Stalsbergsvea. Voor 50 kroon kon je er slapen. Klein..maar goed. Nu ja, ik moest verder zijn. En verder dan ik dacht in die zin dat de resterende 5 km te overbruggen waren in een uurtje...mis....het terrein begon alweer te stijgen door slecht begaanbare bospaden en dat uurtje werden uiteindelijk 1 uur en 45 minuten. Ondertussen begon het te regenen, maar gelukkig niet hard en constant. Nog met de smartphone een pad gezocht omdat door een slechte markering ik ergens was waar ik niet moest zijn. Tof ding zo'n smartphone...en maps.me...een betere en gedetailleerde versie van here maps. Kort voor mijn bestemming alweer een slechte signalisatie...een richtingsverandering zonder dat die werd aangegeven, en het volgende bordje hing een heel stuk verder en was haast niet zichtbaar..maar mijn intuïtie zei me dat er iets niet klopte. Uiteindelijk na nog 200 meter door nat gras te hebben moeten lopen kwam ik aan mijn bestemming,in een kletsnatte broek.. Glomstad Gjestehus. Daar zat net een lading Fransen binnen die hadden gegeten en allemaal terug de bus op moesten.Mijn schoenen uitgedaan en aan de warmte blazers gezet om te drogen. Ik werd nadat de Fransmannen betaald hadden naar mijn kamer gebracht. Een simpele maar nette kamer met toilet en douche op de gang. Gedoucht en mijn broek gewassen en dan naar mijn kamer gegaan om in bed te kruipen om te rusten want ik was serieus moe. Iemand die weinig of een slechte conditie heeft sterft op dit traject minstens twee maal, iemand met een goede conditie kan enkel zeggen dat het een zeer zwaar traject was. Gelukkig was er altijd fitness de kracht in Belsele waar ik elke week ga spinnen om mijn conditie te onderhouden. Dat loont nu...ik kan zeggen dat het vandaag een zeer zware dag was, maar ik ben geen 1 keer gestorven...Vanavond eet ik in het pension..de gastvrouw heeft me verteld wat het was, maar ik ben het al vergeten. Niks, ik vertel het later nog. Zo, lekker gegeten, lasagna  op z'n Noors..lekker en als dessert een lekkere luchtige mousse met een beetje chocolade en fijne koekjes erin. Overgoten met een alcoholvrij biertje en koffie....in die volgorde.pech dat het ontbijt maar vanaf 8 uur is..zien dat ik volledig klaar ben rugzak mee naar beneden, ontbijten, betalen en weg is den deze. Morgen 23 km maar niet zo zwaar als vandaag. Morgen naar de staafkerk in Ringebu. Maar eerst eens lekker goed heerlijk slapen, iets wat ik jullie ook toewens. Foto's ga ik opladen zodra ik ergens ben met een stabiele wifiverbinding.  Dat, kan  op een paar dagen duren. Slaap lekker lepeltje lepeltje,  ver van elkaar, op de buik, de rug of de zij..al ronkende,  snuiven,  hijgend of gewoon stillekes.....de keuze is aan jullie. Slaap lekker. 😴😴😴😴

 

18 juni Tretten - Ringebu

Dag 18  Etappe 15 Tretten - Ringebu. (Gildesvollen)

Een niet al te moeilijke dag gehad, en alweer terug moeten beginnen met de blog nadat die plots weg was op het moment dat hij ver af was. Om 8u30 vertrokken en om 16 u aangekomen in Ringebu aan de staafkerk. Het tweede deel van Favang naar Ringebu was best meermaals sterk klimmen. Maar tevens het mooiste stuk. In Favang mijn voorraad worst en fruit aangevuld en een heerlijk frisdrank gekocht...fris en prikkelend. Twee km voor Ringebu zag ik de kerktoren al, daar aangekomen hoorde ik alweer iemand roepen....hé edgard....en ja hoor, Hans en de Noorse vrouw kwamen net terug van de kerk en sliepen net als ik in Gildesvollen,  een hut 200 meter van de kerk. Aan de kerk was ook net een hoop volk gedropt uit drie bussen, Nederlanders, Fransen en Duitsers. Als pelgrim kreeg ik vrije ingang. Voor ik naar de hut ging aan een kraampje een creme-glace gekocht met muntsmaak. Aan de hut was nog een groep Amerikanen die men daar gedropt had om het houtsnijatelier  te bezoeken, als die groep weg was konden we inchecken en onze woonplek betreden. Ruime living, twee slaapkamers, badkamer en...een wasmachine, alle was van ons samengebracht en laat maar draaien. Zo, dat is eens een keer zeer goed gewassen. Deze staafkerk is wel zeer speciaal, en...zonder ramen om zoveel mogelijk warmte binnen te houden...de kerk dateert uit de vroeg dertiende eeuw. Voor de rest ga ik trachten de foto' van gisteren en vandaag te plaatsen. Ik wens jullie nog een prettig weekeinde, veel creme-glacekes, een cinemakke, of...kijk gewoon naar de voetbal. Slaap lekker..want dat ga ik ook doen. πŸ˜™πŸ˜™πŸ˜™

19 juni Ringebu - Sør Fron

Da g 19  etappe 16  Ringebu - Sør Fron  ( Sygard Grytting)

Vandaag 22 km naar Sygard Grytting. Het is een gerestaureerde boerderij uit de 14e eeuw. De bovenste verdieping van een aparte schuur waar de meiden of knechten sliepen werd ook gebruikt en nu nog gebruikt als accommodatie voor pelgrims.de kamers en zolders hebben dan ook nog een authentiek karakter. Enkel de toiletruimte zijn gemoderniseerd. Alles en ook ook alles is hout. De muren zijn gemaakt uit hele boomstammen..de vloeren uit gezaagde boomstammen..roken verboden? Nou ja, 22 km is 22 km, maar vandaag ging het vlot wegens weinig klimmen en mooi bospaden. Gepasseerd aan de Frya waterval maar die moeilijk te trekken viel...in Hundorp gestopt aan het pelgrims center dat helaas niet open was, dan maar buiten op een bank wat op gesmikkeld en na een half uurtje terug vertrokken voor de laatste zes kilometer. Ik was vertrokken met een stralend blauwe hemel, maar plots begon er een stevige wind op te steken en verschenen er donkere wolken,,,gas gegeven en een 500 meter voor de hut...drup...drup..drup, o neen zeker, stel je voor dat het ineens stevig begint te regenen 500 meter voor je er bent. Maar gelukkig bleef het bij wat druppels en ondertussen zit ik terug in de zon.Ik ga nu even de rest van de boerderij eens bekijken, keuken inbegrepen. Ik zat eerst in het oude pelgrims gedeelte op de zolder, beetje fris en donker. Maar er zouden nog twee vrouwen komen, ik ondertussen naar de zgz keuken getrokken die eigenlijk een keuken was en daaraan hier een slaapruimte met twee bedden en badkamer. Ok, een koffie gezet en dan maar hopen  dat die twee vrouwen er niet doorkwamen. Plots hoor ik vrouwenstemmen....domme toch hé, maar het bleek de gastvrouw te zijn met Nan de Noorse vrouw. Ok, gevraagd of ze er problemen mee had dat ik  in dezelfde kamer zou slapen, en gelukkig had ze  daar niets tegen, ikke gelukkig...mijn rugzak gaan  halen van de zolder en naar het modernere en gezelliger gedeelte getrokken.  De gastvrouw had voor ons een  heerlijke maaltijdsoep gemaakt met veel vlees in....heeeeeeerrrrrllliiijjjjk. En als dessert  een rabarbercake met een soort luchtige creme. Wat geskypt met die van ons, tot de wifi wegviel, de wifi in deze gedeelten van  het land is niet zo stabiel. En mijn G4 gebruik ik enkel als er totaal geen  wifi is....als er dan enige verbinding is.  De avond verder rustig doorgebracht om morgen 24 km te doen.  De overnachting in Toftemo Turiststasjon op 23 juni is geannuleerd en is geworden...Budsjord pilgrimsherberge. Juist voor het begin van de klim naar Dovrefjell. Zo beste mensen...met deze ga ik het jullie wensen. Morgen terug aan de slag, behalve de gepensioneerden, tav de familie Schietekat - Audenaert....je moet op Skype mij vragen om aanvaard te worden, dan kan je na aanvaarding  skypen met mij.   En nu...maf ze en droom van trollen.....😲😲😲

20 juni Sør Fron - Kvam

Voila, zo zie ik eruit op mijn 68. πŸ˜†

Dag 20  Etappe 17  Sør Fron - Kvam ( Kirketeigen camping)

Na een rustige nacht samen met Nan in de kamer, geen lawaai noch gesnurk of gestommel, werd ik wakker, keek naar buiten en zag een mooi blauwe lucht..en ik besefte plots dat ik ondertussen alweer een jaartje ouder was geworden...68 om precies te zijn. Voel ik mezelf zo oud? Geestelijk zeker niet, maar mijn lichaam zet me soms wel eens op z'n plaats. Als ik wat voel kraken en piepen als ik juist ben opgestaan, of als ik in de namiddag doodvermoeid aan de hut kom en de behoefte voel me eerst een uurtje neer te leggen. Maar dan  komen we op dat alom gekende gezegde..rust...roest. En ook....krakende wagens rijden het best. Aan iedereen die me via FB een gelukkige verjaardag toewenste een lieve merci.zij die het vergeten zijn moeten enkel drie weesgegroetjes opzeggen. πŸ˜„ De tocht vandaag was best pittig, direct een stevige klim en net mijn ontbijt binnen. Dan kom ik op een mooie weg in het bos...Die naar beneden gaat, oef zeg..eens ne keer een gemakkelijk weg...tot, lap. .daar heb ik het al. Een  pijl naar rechts recht het bos in via een smal stijgend weggetje stenen en wortels. Efkes stilletjes gevloekt en wat moet gebeuren, moet gebeuren. Stilaan hoop ik toch eens een eland tegen te komen, maar vandaag zag ik enkel schapen en paarden op mijn weg. Het dal begint smaller en hoger te worden. Stilaan ga ik richting Dovrefjell. Op 23 juni slaap ik in Budsjord...Aan de voet van Dovrefjell.  Dan omhoog om op de 25e Hageseter te bereiken waar ik twee nachten zal verblijven. Maar nu..zit ik nog altijd een paar dagen terug. Ik had wondermooie uitzichten en goed weer tot goed 13:30...dan begon het dicht te trekken en gelukkig was ik net op tijd binnen om een stevige bui te vermijden. Eerst bij de Kiwi nog wat boodschappen gedaan...jarrebeze gekocht maar die waren niet zo goed als de onze, yoghurt en cola zero, broodjes en Kylling salade..ik denk kalkoensalade en nog wat krachtreepjes voor onderweg...niets spectaculair voor een verjaardag dus.Geen taart..geen lekkere fles wijn, geen cadokes...arme ik. Alleen In een kamertje ver van huis luisterend naar de wind en starend naar buiten..Naar niemand. En het besef dat morgen een zeer zware dag zal worden met drie pittige klimmen.Arme ik...Mag het een keer....mezelf beklagen. 😣Maar kom, de weersvooruitzichten voor morgen zijn beter. Dat is ook al iets. Ik ga mijn broodjes met Kylling salade maar opeten..een yoghurt en de rest van de jarrebeze. En daarna nog wat foto's plaatsen. Dus eerst nog de maag wat vullen. Na de maagvulling een wandelingetje gaan doen ( nog niet genoeg gewandeld) naar de kerk een beetje verder en ik kwam Nan tegen..de Noorse. Die ging naar een winkel verderop om sterk garen te halen omdat de linkerzijde van haar rugzak het ging begeven. Helaas was de winkel gesloten en moet ze wachten tot morgen vroeg. Terug in de kamer gekomen, jas uit..wat zie ik op mijn tablet? Nonkel Marcel op de Skype zich waarschijnlijk afvragend wat voor beeld hij had..maar dat kwam snel in orde, een tetterke gedaan en hop...ondertussen verscheen die van ons ook op de Skype. ...dan was het iets van, opzij opzij opzij, maak plaats maak plaats maak plaats....want Renée Schietekat is is ook al daar.πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚ Zo, ik geef de pijp aan Maarten en ga een kotmadam zien...en dan rustig bedje in en dromen van Trollen, elanden en muskusossen. Slaap ze....allemaal 😚😚😚

21 juni Kvam - Otta

Mijn kamer in Killi Pensjonat

Dag 21   etappe 18  Kvam - Otta ( Killi Pensjonat )

Na een zware dag gisteren, vandaag een nog zwaardere dag, of zoals de gids het zegt..een bosrijke etappe met drie pittige beklimmingen die het nodige van het uithoudingsvermogen vragen. En inderdaad..de scheten die ik heb gelaten, de liters zweet die ik heb gezweet wil je niet thuis krijgen. Maar goed dat het vandaag mooi weer was, met regen was dit een ware beproeving geweest. Maar ik heb wel één troost. Morgen zijn de eerste 13 km plat...vlak, niet omhoog. Morgen doe ik ipv de 13 km 25 km en ga tot Vollheim camping...dan heb ik de volgende dag naar Budsjord maar 19 km. En daar sta ik aan de voet van Dovrefjell...eens Dovrefjell over begin ik af te tellen. Maar zover zijn we nog niet. Normaal was ik gaan slapen op een camping in Otta, maar die was anderhalve km buiten Otta. Ik dus naar de toeristische dienst in Otta en die wist een pension een goede 200 meter verder...Hoera! Killi Pensjonat. Een mooi burgerhuis waar een echte boerendochter met rubber botten en al uit de tuin kwam en me direct naar mijn kamer loodste, hier wc, kookvuur en ijskast en de douche beneden. Me daarna naar beneden gesleurd om mezelf te registreren en te vereeuwigen zolang dat boek bestaat en de overhandiging van de schappelijke 290 nok. Eerst douche en dan een uur op het bed liggen bijkomen.mezelf dan gedwongen een beetje te winkelen, drinken en eten en mezelf getrakteerd op de eerste koek na 20 dagen. Een koek met pistache en een lekkere kop nescafé en een mens is al gelukkig. Otta is naar Noorse begrippen al een klein stadje, naar onze normen een boerengat, maar ik heb twee restaurants gezien, een haarkapper, en zelfs een supermarkt waar meer verkocht werd dan  eten...een soort Noorse Innovation zeg maar. Tussen Lillehammer en Otta, 6 dagen geleden was er enkel hier en daar een klein supermarktje. Veel Belgen zouden hier sterven van eenzaamheid, en vooral het vrouwelijke geslacht. .efkes gaan shoppen zit er hier niet in.. 😩 Het dal begint steeds smaller en woester te worden en de toppen hoger. Ik kan hier al toppen zien waar nog sneeuw op ligt. Ja hoor, Ik nader Dovrefjell. Foto's plaatsen lukt me hier niet. Wachten op een stabiele wifiverbinding.